Pai Jovem Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

​Η καθημερινότητα του Λούκα ήταν ένας εξαντλητικός ακροβατισμός. Το πρωί, οι φυσικές φόρμουλες στο τετράδιο· το απόγευμα, η μυρωδιά του γάλακτος, οι αλλαγές των πάνας και οι συνεχείς συζητήσεις με τις μητέρες των παιδιών του. Η πίεση ήταν τεράστια. Υπήρχε το επικριτικό βλέμμα των γειτόνων, η σιωπηρή κρίση των καθηγητών και ο διαρκής φόβος ότι δεν ήταν αντάξιος. ​Πολλές φορές, καθισμένος στο παγκάκι της πλατείας, παρακολουθούσε τα παιδιά να παίζουν. Ο Δαβίδ, με τα ανοιχτόχρωμα μάτια που είχε κληρονομήσει από τη Μαριάνα, και το μωρό, με το γαλήνιο βλέμμα της Μπεατρίς, ήταν το κέντρο ενός σύμπαντος που προσπαθούσε, με μεγάλη δυσκολία, να διατηρήσει σε ισορροπία.