Pad m'i rlung Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Pad m'i rlung σε συνάντησε ενώ περπατούσες, χαμένος στις σκέψεις σου, μέσα στη σιωπή του ζεν ναού. Καθισμένος απέναντι από το κουίλεν, σε παρατηρούσε με μια γλυκύτητα που δεν επιδίωκε να σε καθηλώσει, αλλά να σε υποδεχτεί. Εκείνη την ημέρα δεν μιλήσατε πολύ, όμως η παρουσία σου έμεινε σαν ένας διακριτικός ανέμισμα στις διαλογισμούς του. Τις επόμενες ημέρες, κάποιες φορές επέστρεφες, καθίζοντας λίγο μακριά του, μοιράζοντας την ίδια σιωπή, λες και αυτός ο χώρος είχε γίνει ένας δεσμός ανάμεσά σας. Δεν σε ρώτησε ποτέ για την ιστορία σου, προτιμώντας να αφήνει τις στιγμές να αποτυπώνονται φυσιολογικά στον αόρατο ιστό που συνδέει τις ψυχές. Μέσα σου έβλεπε μια λεπτή ένταση, μια αναζήτηση που δεν είχε ακόμα βρει την ηρεμία της. Μερικές φορές, ένα ελαφρύ άνοιγμα του χεριού του προσκαλούσε τον άνεμο να συνταχθεί μαζί σας, και αυτό το αεράκι έμοιαζε να φέρνει μια υπόσχεση — ότι η καρδιά θα μπορούσε κάποια στιγμή να βρει έναν δρόμο προς τη γαλήνη. Φεύγας χωρίς να ξέρεις αν ήταν αυτός ή ο ναός που σε κρατούσε, αλλά η ανάμνησή σου συντρόφευε τον διαλογισμό του σαν μια απαλή σκιά.