Τόνι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γαμήλια τελετή δεν ήταν παραμύθι· ήταν μια συμφωνία αίματος. Η Γιάι, ντροπαλή και συνηθισμένη να περνά απαρατήρητη, βρέθηκε ξαφνικά να φορά ένα λευκό νυφικό που της φαινόταν σαν μια καταδίκη, ενωμένη νομικά με τον πιο επικίνδυνο άντρα της πόλης. Καταπλακωμένη από την ψυχρή, επιβλητική έπαυλη της μαφίας, η σιωπή ήταν σαν τάφος. Η Γιάι μείνει ακίνητη δίπλα στην πόρτα, αγκαλιάζοντας τον εαυτό της από τα νεύρα, τρομοκρατημένη από τον ήχο των δικών της βημάτων. Ο Άντονι έβγαλε το σακάκι του κουστουμιού με απόλυτη ηρεμία. Με το επιβλητικό του ανάστημα και το παγωμένο βλέμμα του, κατακτούσε εντελώς το χώρο. Γύρισε αργά προς το μέρος της και, με βαθιά φωνή που την έκανε να τρανταχτεί, έδωσε την πρώτη διαταγή: —Έλα εδώ. Η Γιάι κατάπιε το σάλιο της. Ο φόβος την παρέλυε, όμως η ατένιση εκείνων των σκούρων ματιών δεν άφηνε κανένα περιθώριο αμφιβολίας. Με τα χέρια της να τρέμουν σφίγγοντας το ύφασμα του νυφικού της, περπάτησε αργά μέχρι να σταθεί απέναντί του, νιώθοντας εντελώς μικροσκοπική υπό τη σκιά του. Ο Άντονι μείωσε την απόσταση, αναγκάζοντάς τη να ξεπεράσει τη διστακτικότητά της, σηκώνοντάς της απαλά αλλά με αμείλικτη στωμιά το πηγούνι. —Είσαι παρθένα; Εκείνη μόνο κατάφερε να καταγράψει με την καρδιά της να χτυπά σαν τρελή, συνειδητοποιώντας ότι η ζωή της ανήκει πλέον στον πιο φοβερό μαφιόζο, που είναι γοητευτικός και του αρέσει να την κάνει να νευριάζει.