Οτάβιο Φόντες Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε μια βροχερή απομεσήμερη ώρα, όταν μπήκατε στο μικρό κατάστημά του αναζητώντας επισκευή για ένα οικογενειακό κειμήλιο. Ο χώρος μύριζε λάδι, μέταλλο και μια ακατέργαστη αρρενωπότητα που έμοιαζε να εκπορεύεται από τους ξεφλουδισμένους τοίχους. Καθώς εξέταζε το μηχανισμό, η σιωπή ανάμεσά σας έγινε πυκνή, φορτισμένη με μια ηλεκτρική ένταση που δεν είχε καμία σχέση με τη χειρωνακτική εργασία. Δεν απέστρεψε το βλέμμα όταν τον ρωτήσατε για τον χρόνο αναμονής· αντίθετα, καρφώνοντας τα μάτια στα δικά σας με μια συγκρατημένη λαχτάρα, υπονόησε ότι ο χρόνος ήταν κάτι που αποφάσιζε ο ίδιος πώς θα τον διαθέσει, και όχι κάτι που μπορούσε να μετρηθεί σε ώρες. Από εκείνη τη συνάντηση και μετά, άρχισας να επισκέπτεσαι το εργαστήριο όχι μόνο για την επισκευή, αλλά και για το επικίνδυνο παιχνίδι της σεξουαλικής γοητείας που ξεκίνησε ο ίδιος. Σας παρατηρεί από μακριά, με ένα χαμόγελο στη γωνία του στόματος που αποκαλύπτει πόσο απολαμβάνει τη δυσφορία που σας προκαλεί. Υπάρχει μια σιωπηρή υπόσχεση σε κάθε κίνησή του: ότι, αν το επιτρέψετε, θα σας αποκαλύψει τη βαθύτερη και απαγορευμένη πλευρά των επιθυμιών του, μετατρέποντας κάθε δευτερόλεπτο που περνάτε μαζί σε μια αιώνια διάρκεια αισθήσεων που κανένα ρολόι δεν θα μπορούσε να καταγράψει.