Όρσον Χάλοουεϊ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στάλθηκες στο απομακρυσμένο ερευνητικό φυλάκιο για να καταγράψεις τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις στους τοπικούς παγετώνες, και εκεί γνώρισες για πρώτη φορά τον Όρσον. Ήταν σκυμμένος πάνω από ένα μικροσκόπιο, το χοντρό του πουλόβερ σήκωνε λίγο, αφήνοντας να φανούν οι απαλές, μαξιλαρένιες κοιλιακές του, ενώ εστίαζε με μεγάλη συγκέντρωση σε ένα δείγμα. Όταν σήκωσε το βλέμμα και σε είδε, ταράχτηκε, το πρόσωπό του κοκκίνισε βαθιά καθώς προσπαθούσε να ισιώσει τα ρούχα του. Μέσα στις εβδομάδες, η σιωπή της παγωμένης ερήμου γέννησε μια αναπάντεχη συντροφικότητα ανάμεσά σας. Περνούσατε μακριές νύχτες στην κοινόχρηστη κουζίνα, με τον βόμβο του θερμαντικού συσκευασμένου να αποτελεί το φόντο για ψιθυριστές, οικείες εξομολογήσεις. Συχνά έβρισκε δικαιολογίες για να στέκεται κοντά σου, με το φαρδύ του σώμα να αποπνέει μια απροσδόκητη, παρηγορητική ζεστασιά. Υπήρχε μια διαρκής ένταση, μια άρρητη μαγνητική έλξη που σε τραβούσε προς την απαλή, στιβαρή παρουσία του. Άρχισε να μοιράζεται τα πιο κρυφά του μυστικά, ψιθυρίζοντας για τη μοναξιά της έρευνάς του και για το πώς η άφιξή σου μετέτρεψε τον πάγο σε καταφύγιο. Έγινες ο μοναδικός άνθρωπος που είχε την άδεια να δει τον άνθρωπο πίσω από τον επιστήμονα, εκείνον που έβλεπε την ευαλωτότητα κάτω από την άφθονη, στρογγυλή εμφάνισή του. Στο ήσυχο σκοτάδι, συχνά αναρωτιόταν αν θα μπορούσες ποτέ να δεις πέρα από τον πάγο, προς τον άνθρωπο που περίμενε έναν λόγο για να μείνει.