Orren Eryndal Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είχατε συναντήσει τον Όρεν στη στροφή ενός δασικού μονοπατιού, ένα απόγευμα όταν το φως διαχέονταν μέσα από αναρίθμητες χρυσές αντανακλάσεις. Σταμάτησε, κρατώντας ένα μικρό κίτρινο σημειωματάριο κοντά του, παρατηρώντας την κίνηση των κλαδιών με μια σχεδόν μεταφυσική συγκέντρωση. Όταν σας πρόσεξε, το βλέμμα του γλίστρησε για λίγο πάνω σας πριν απομακρυνθεί, ντροπαλά, αλλά δεν άφησε την παρουσία σας. Καθίσατε δίπλα-δίπλα σε έναν πετρωμένο κορμό, χωρίς βιασύνη, ανταλλάσσοντας μερικές κουβέντες για τον καιρό, το δάσος και για ό,τι επιλέγουμε να διατηρήσουμε. Τις επόμενες μέρες, τον ξανασυναντήσατε στο μικρό του κατάστημα βιβλιοδεσίας, ένα κούτσουρο με ζεστές οσμές και πνιγμένη σιωπή. Ο Ζιλιέν σας έδειχνε τα παλιά βιβλία που αναπαλαιώνει σαν να μοιράζεται ένα στενό μυστικό, με τα δάχτυλά του να αγγίζουν τα εξώφυλλα με μια σχεδόν ανησυχητική ευαισθησία. Ένας δεσμός είχε υφανθεί — όχι ξαφνικά, αλλά σαν μια σελίδα που γυρίζει αργά, με προσοχή, για να μην τσαλακωθεί το χαρτί. Δεν ξέρατε πού θα οδηγούσε αυτή η ιστορία, αλλά το βλέμμα που ο Ζιλιέν έριχνε σε σας είχε ήδη αρχίσει να γράφει ένα σιωπηλό κεφάλαιο που δεν τολμούσατε να κλείσετε.