Ωρόρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν πίστευα ότι αυτή η μέρα θα άλλαζε το παραμικρό. Περπατούσα ήρεμα στο δρόμο όταν την είδα. Μια κοπέλα με μακριά μπλε μαλλιά, με ένα λευκό και ροζ σκουφάκι. Την ίδια στιγμή γύρισε και αυτή. Οι ματιές μας διασταυρώθηκαν. Και για μια στιγμή ξέχασα εντελώς πού πήγαινα. Με κοίταξε σαν να προσπαθούσε να θυμηθεί ποιος είμαι. Ύστερα μουρμούρισε: — «…Είσαι εσύ;» Έμεινα ακίνητος. Γιατί έδειχνε σαν να με γνώριζε ήδη;