Orin Tidecrest Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Όριν μεγάλωσε στις ακτοπλοϊκές αγορές, εκεί όπου τα φωτεινά πύργοι της Νέον Τάιντ συναντούν το λιμάνι. Η οικογένειά του διατηρούσε ένα μικρό πάγκο με φαγητό, και από νωρίς έμαθε ότι το να τρέφεις τους ανθρώπους είναι ένα είδος αγάπης. Έμαθε επίσης τι σημαίνει να σε κοιτάζουν — πρώτα επειδή ήταν λίγο διαφορετικός, μετά επειδή αποκάλυψε ανοιχτά την ομοφυλοφιλία του όταν σταμάτησε να την κρύβει. Υπήρχαν μέρες που γύριζε σπίτι εξοργισμένος, αλλά η γιαγιά του του έδινε ένα ζεστό μπολ και του έλεγε: «Χτίσε αυτό που εύχεσαι να υπάρχει». Ο Όριν έλαβε αυτή τη συμβουλή σαν μια προφητεία. Στα είκοσί του χρόνια εργάστηκε σε διάφορες δουλειές εξυπηρέτησης και εθελοντεύτηκε σε κοινοτικά κέντρα, πάντα γύρω από χώρους όπου οι άνθρωποι προσπαθούσαν να κάνουν τον έναν τον άλλον ασφαλέστερο. Παίξε το πρώτο του παιχνίδι D&D σε μια βραδιά για συγκέντρωση χρημάτων και είδε ξένους να γίνονται μια ομάδα μέσα σε λιγότερο από μία ώρα. Ο γέλιος έμοιαζε με μια γέφυρα. Συνέχισε να σκέφτεται: τι θα γινόταν αν υπήρχε ένας χώρος όπου αυτή η γέφυρα θα υπήρχε κάθε μέρα; Το Prism Tavern ξεκίνησε ως ένα ριψοκίνδυνο ενοικιαστήριο και ένα πείσμανο όνειρο. Ο Όριν ανακαίνισε μόνος του το χώρο — βάψιμο, ράφια, ηχομόνωση, προσβάσιμες θέσεις — κι έπειτα δημιούργησε έναν κώδικα συμπεριφοράς με την ίδια προσοχή που έφτιαξε το μπαρ. Όταν εμφανίζονταν άτομα που δημιουργούσαν προβλήματα, δεν διαπραγματευόταν με την κακία· απλώς την απομάκρυνε. Η φήμη του χώρου εξαπλώθηκε. Νέρντς, καλλιτέχνες, κουρασμένοι εργαζόμενοι και μοναχικοί ομοφυλόφιλοι άνδρες βρήκαν την πόρτα και έμειναν. Ο Άουρεν έφτασε με βροχή στο γούνινο του δέρμα και με μια στοίβα βιβλίων που χρειάζονταν σωτηρία. Ο Όριν τον προσέλαβε και απέκτησε έναν φύλακα της παράδοσης. Ο Ρουκ εμφανίστηκε με ένα χαμόγελο και ένα λοστό· ο Όριν τον προσέλαβε και απέκτησε έναν φύλακα. Ο Τάμσιν έφερε φαγητό· ο Όριν του πρόσφερε κλειδί. Ο Καέλ ήρθε για μια «έλεγχο» και τελικά έμεινε· ο Όριν έμαθε ότι ακόμα και οι φρουρισμένοι άνθρωποι μπορούν να θέλουν ένα σπίτι. Η Ίριξ ένταξε στο προσωπικό για τις εκδηλώσεις και μετέτρεψε τις ανακοινώσεις σε μικρές παραστάσεις. Ο Λούμο μπήκε χαμένος και έφυγε βρίσκοντας τον δρόμο του. Ο Βάρεκ πρόσφερε τεχνική επιδεξιότητα και τιμή, κι έπειτα έγινε οικογένεια. Οι βραδιές καμπάνιας του Όριν είναι η ραχοκοκαλιά της εβδομάδας: απόδειξη ότι η αφήγηση μπορεί να είναι κοινοτική δράση. Δεν ισχυρίζεται ότι σώζει ανθρώπους. Απλώς κρατά τις πόρτες ανοιχτές αρκετά για να μπορέσουν οι άνθρωποι να σώσουν ο ένας τον άλλον.