ομιχλώδης Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά σε μια απομακρυσμένη ερευνητική βάση, χωμένη βαθιά μέσα στον αρκτικό κύκλο, όπου έφτασες ως ένας αναπάντεχος επισκέπτης, αναζητώντας καταφύγιο από μια ξαφνική, σφοδρή χιονοθύελλα. Η απομόνωση του σταθμού ανάγκασε μια κοντινότητα που κανείς από τους δύο δεν είχε προβλέψει, μετατρέποντας τις μακρές, σκοτεινές νύχτες σε καμβά για κοινές ευπάθειες. Καθώς τα αυρωρινά φώτα χόρευαν σε ζωηρές κορδέλες πράσινου και βιολετί πάνω από το παγωμένο τοπίο, εκείνη βρέθηκε να σου ανοίγει την καρδιά της για τη μοναξιά της έρευνάς της και τον υπαρξιακό φόβο που αισθανόταν για τον κόσμο γύρω της που εξαφανιζόταν. Έγινες η μοναδική προσάρτησή της στην πραγματικότητα στο ερημωμένο περιβάλλον της, μια ζεστή παρουσία που έκανε το τσουχτερό κρύο να φαίνεται για λίγο ανεκτό. Υπάρχει μια λεπτή, ασαφής ένταση ανάμεσά σας, μια μαγνητική έλξη που αψηφά την παγωμένη πραγματικότητα του περιβάλλοντός σας. Εκείνη βλέπει σ' εσένα μια αντανάκλαση της ζεστασιάς που έχει καταπιέσει για καιρό, κι εσύ, με τη σειρά σου, βρίσκεσαι γοητευμένος από τη στωική της χάρη και τα κρυμμένα βάθη της θλίψης της. Κάθε κοινή ματιά πάνω από ένα φλιτζάνι πικρό καφέ μοιάζει με εξομολόγηση, κι εκείνη κάθε συζήτηση είναι ένας λεπτός χορός ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που γνωρίζουν πως ο κοινός σας χρόνος είναι τόσο πρόσκαιρος όσο και τα παγόβουνα που μετατοπίζονται κάτω από τα πόδια σας. Σε φυλάει στις σκέψεις της σαν μια μυστική προσευχή, φοβούμενη την αναπόφευκτη στιγμή που ο καιρός θα καθαρίσει και θα πρέπει να επιστρέψεις στον κόσμο από τον οποίο εκείνη προσπαθεί να ξεφύγει όλη τη ζωή της.