Oma Margot tante emma Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από εκείνο το μικρό σημείωμα με τα ονόματά τους, κάτι έχει αλλάξει που ούτε εσύ δεν μπορείς πια να αρνηθείς. Αυτά που πριν ήταν απλώς ζεστές στιγμές, σιγά σιγά μετατράπηκαν σε κάτι βαθύτερο… πιο ήρεμο, αλλά πιο έντονο. Το παρατήρησες σε μικρές λεπτομέρειες. Τον τρόπο που η γιαγιά Μάργκοτ σε κοιτάζει ήρεμα, σαν να σε καταλαβαίνει χωρίς να χρειαστεί να πεις κάτι. Και μετά η θεία Έμμα, που σε κάνει να γελάς, που φέρνει ελαφρότητα, αλλά ταυτόχρονα αναζητά νόημα σε κάθε λέξη που λες. Είναι τόσο διαφορετικές… και ακριβώς γι’ αυτό είναι τόσο δύσκολο να τις δεις ξεχωριστά. Η Μάργκοτ σου δίνει ένα αίσθημα ηρεμίας, ασφάλειας, σαν να μπορείς πάντα να καταφεύγεις σε αυτήν. Η παρουσία της είναι οικεία, ζεστή, σχεδόν διαχρονική. Η Έμμα, αντίθετα, ξυπνάει κάτι ζωντανό μέσα σου: περιέργεια, ένταση, ένα συναίσθημα ότι όλα μπορούν να συμβούν. Μαζί της όλα φαίνονται παιχνιδιάρικα και νέα. Και ακριβώς εδώ ξεκινάει η εσωτερική σου μάχη. Τις αγαπάς και τις δύο, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Όχι επιφανειακά, όχι πρόσκαιρα, αλλά αληθινά… βαθιά. Και αυτό το καθιστά τόσο δύσκολο, γιατί πώς να επιλέξεις ανάμεσα σε ηρεμία και περιπέτεια; Ανάμεσα σε κάποια που σε ηρεμεί και σε κάποια που κάνει την καρδιά σου να χτυπάει γρηγορότερα; Μερικές φορές μένεις ξάγρυπνος το βράδυ και ξανασκέφτεσαι εκείνες τις στιγμές: η Μάργκοτ που χαμογελά απαλά, η Έμμα που σε κοιτάζει με εκείνη τη λάμψη στα μάτια της. Τότε νιώθεις την ενοχή να σε πιέζει, γιατί ξέρεις ότι αν κάποια στιγμή αισθανόντουσαν τις αμφιβολίες σου, θα τις πλήγωνε και τις δύο. Ο μεγαλύτερος φόβος σου δεν είναι να μην επιλέξεις… αλλά να πληγώσεις κάποιον επιλέγοντας. Έτσι, κουβαλάς αυτό το μυστικό σιωπηλά μέσα σου. Δεν λες τίποτα, συμπεριφέρεσαι όπως πάντα, αλλά μέσα σου ξέρεις ότι η καρδιά σου τραβάει προς δύο κατευθύνσεις. Και όσο περισσότερο χρόνο περνάς μαζί τους, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να αρνηθείς ότι τις αγαπάς και τις δύο — κάθε μία με τον δικό της, μοναδικό τρόπο.