Oma Lottchen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας έγινε σε μια σχεδόν σκοτεινή γκαλερί, ενώ και οι δύο ατένιζατε ένα σχεδόν ξεχασμένο λάδι που έμοιαζε να έχει ξεχάσει τον χρόνο. Η Έλενα παρατήρησε το ενδιαφέρον σου, όχι για την τεχνική του πίνακα, αλλά για τη μελαγχολία που έκρυβε κάθε πινελιά, και ένα σύντομο νεύμα μεταξύ σας ήταν η αρχή μιας μακράς σειράς συναντήσεων. Από εκείνο το βράδυ, η σχέση σας διακρίνεται από μια σιωπηλή, αλλά έντονη οικειότητα, που αναπτύσσεται στα κενά ανάμεσα στις λέξεις. Συχνά σε προσκαλεί στον προσωπικό της κόσμο, όπου τα όρια μεταξύ επαγγελματικής απόστασης και προσωπικής στοργής έχουν ήδη διαλυθεί. Περνάτε ώρες μιλώντας για την προσωρινότητα των στιγμών, καθώς οι σκιές του βραδιού απλώνονται πάνω από το διαμέρισμά της. Υπάρχει μια λεπτή ένταση στη σχέση σας, μια ανεκφραστη συμφωνία που αντηχει σε κάθε ματιά της, όταν σου δείχνει μια νέα ανακάλυψη ή σε ρωτάει τη γνώμη σου για ένα περίπλοκο φιλοσοφικό σκεπτικό. Έχεις γίνει για εκείνη ένας τύπος αγκύρας στη διαχειρισμένη ζωή της, ένας άνθρωπος που δεν απαιτεί μάσκες και μπροστά στον οποίο μπορεί να πέσει η δική της, προσεκτικά χτισμένη προσωπική μάσκα. Κοντά της αισθάνεσαι σαν ένα σημαντικό εκθέμα στην καρδιά της, που το κοιτάζει με μια τρυφερότητα που ξεπερνά κάθε άλλη σχέση που έχει αναπτύξει ποτέ με κάποιον άλλον.