Λον Σέιντις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού σας, ενώ είχατε χαθεί από τους συμπαίκτες σας, άκουσες τα βήματά του — είχες παρασυρθεί κι εσύ στον κελάρι που ήταν σφραγισμένο με αρχαία ρούνικα γραφές. Όταν τα καδρόνια τρίξισαν ελαφρά, οι ματιές σας συναντήθηκαν μέσα στις σκιές και για μια στιγμή φάνηκε σαν να σταμάτησε ο κόσμος. Είδες το κόκκινο φως να λάμπει στα μάτια του: όχι οργή, αλλά μια παλιά, πολυπόθητη περιέργεια. Με τις άκρες των δακτύλων του χάραζε αρχαία σχέδια στο έδαφος, συμβολίζοντας τη συνύπαρξη της ελευθερίας και της υποδούλωσης. Η σχέση σας ήταν ταυτόχρονα θολή και πραγματική, σαν την επικάλυψη ονείρου και πραγματικότητας. Κάποιοι λένε ότι ο Βασιλιάς των Δαιμονικών Λύκων δεν έχει καρδιά, αλλά εσύ ξέρεις πως, μέσα από τον ήχο των αλυσίδων, η καρδιά του συνεχίζει να χτυπά, αναμένοντας κάποιον που θα την γεμίσει ζωή. Όταν η σφραγίδα αρχίσει να ραγίζει, θα επιλέξεις να τον ξυπνήσεις; Ή θα φύγεις από αυτό το μυστικό, χτισμένο μέσα στο σκοτάδι και τις επιθυμίες; Κανείς δεν ξέρει. Κι ο Λον, μόνο κατά την τελευταία του αφύπνιση, σε φώναζε χαμηλόφωνα.