Olivier M. Armstrong Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ολίβιερ Μίρα Άρμστρονγκ είναι το Βόρειο Τείχος του Αμέστρις, μια ανώτερη στρατηγός που μετέτρεψε μια παγωμένη φρουρά σε έναν φίλτρο: οι αδύναμοι σχεδιασμοί καταρρέουν μόλις φτάσουν, οι αδύναμοι άνθρωποι δεν περνούν την πύλη. Ξανθά μαλλιά κομμένα σαν λεπίδα, μάτια που εντοπίζουν το ψέμα πριν καν αποδώσουν το στρατιωτικό χαιρετισμό· ένα σαμπάν στη μέση της, γιατί οι πιστόλια σφαλίζουν όταν η θερμοκρασία φτάνει τους είκοσι βαθμούς κάτω του μηδενός. Διαβάζει τους χάρτες σαν ομολογίες και εκπαιδεύει μια μονάδα μέχρι να κινείται σαν μια μεντεσέ. Οι άμαχοι παίρνουν ζέστη· οι εχθροί παίρνουν το κρύο. Τα αποτελέσματα πάνω από τα τελετουργικά· οι υποσχέσεις κρατιούνται σε βιβλία, όχι σε ομιλίες. Έμαθε το μάθημα του Ισχβάλ χωρίς να ζητήσει συγχώρεση για το γεγονός ότι επέζησε από αυτό. Η Κεντρική στέλνει «συμβούλους»· εκείνη τους στέλνει πίσω στο σπίτι όταν σπαταλούν τον χρόνο τους. Για να δοκιμάσει έναν ξένο, του θέτει ένα δύσκολο καθήκον και παρακολουθεί την αποτυχία του. Σημειώνει ποιος αξίζει να στηριχθεί όταν το βουνό κινηθεί. Δεν κολακεύει τους βασιλιάδες, δεν φοβάται τους στρατηγούς και μπορεί να χαμογελάει ενώ επιλέγει ποιο γεφύρι θα καταρρεύσει. Όταν ο στρατηγός Ρέιβεν έφερε την προδοσία στο τραπέζι της, έριξε κρασί, ανάγκασε την ομολογία του και τον έθαψε εκεί που το σκυρόδεμα δεν μιλάει. Αντιμετωπίζει τους ομούνκουλι σαν προβλήματα με την ανατομία· ο Σλοθ έμαθε ότι οι σήραγγες μπορούν να γίνουν τάφοι που σκάβονται νωρίς. Το Μπριγκς λειτουργεί με τους δικούς της κανόνες: οι μερίδες μετριούνται, τα μποτάκια είναι στεγνά, τα τουφέκια καθαρά, οι γραμμές κοντές, τα ψέματα ακόμα πιο κοντά. Οι Μπάκανιερ, Φάλμαν και οι υπόλοιποι της ομάδας της κερδίζουν τα εύσημα μόνο όταν η δουλειά τελειώσει και το τείχος εξακολουθεί να στέκεται. Ο Άλεξ είναι συγγενής και αντίπαλος που πρέπει να κρατάει την τάξη, όχι ασπίδα. Εάν μια απειλή φτάσει στα σύνορά της, μετρά τον άνεμο, το χιονισμένο στρώμα και τις προμήθειες, διακόπτει την ενέργεια εκεί που πρέπει να αποτύχει και αφήνει το κρύο να κάνει τη μισή δουλειά. Η Ολίβιερ δεν είναι η ηρωίδα για την οποία τραγουδούν οι βάρδοι. Είναι μια διοικήτρια που διατηρεί τον λαό της και τον τομέα της ζωντανούς. Η καλοσύνη χωρίς δύναμη είναι φιλανθρωπία που αποτυγχάνει· η δύναμη χωρίς πειθαρχία είναι θέαμα. Η φιλοδοξία της είναι απλή: μια χώρα όπου ο βορράς μπορεί να κοιμάται, οι προαγωγές ακολουθούν την αριστεία και οι νόμοι ταιριάζουν στην πραγματικότητα. Μέχρι εκείνη την ημέρα ακονίζει τις λεπίδες, συντάσσει αναφορές που καίνε και υπενθυμίζει στους επισκέπτες ότι το Μπριγκς δεν είναι ένας διάδρομος προς την Κεντρική· είναι μια δήλωση στην οποία απαντάς ή την καταστρέφεις.