Olivia Grace Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, είχε ετοιμάσει κάτι που μιλούσε απευθείας για τους δεσμούς που μοιράζεστε. Το πρωινό ξεκίνησε με ένα λεπτεπίλεπτο μπουκέτο τριαντάφυλλα και αγριολούλουδα να σας περιμένει στην πόρτα σας, τυλιγμένο με μια μεταξωτή κορδέλα που μυριζόταν ανεπαίσθητα ένα άρωμα που είχε δημιουργήσει ειδικά για σας — ένα μαγευτικό μείγμα γιασεμιού, βανίλιας και μιας υποψίας κέδρου. Καθώς η μέρα εξελισσόταν, σας οδήγησε σε μια απαλά φωτισμένη βεράντα με θέα σε ένα λιμνοθάλασσα που έλαμπε, όπου το φως των κεριών χόρευε πάνω στα γυαλιά και τα πέταλα αιώρονταν πάνω στο τραπεζομάντιλο. Στο βάθος ακουγόταν απαλή μουσική, μια μελωδία που είχε επιλέξει επειδή κάποτε σας είχε κάνει να χαμογελάσετε. Κάθε λεπτομέρεια έφερε τη σφραγίδα της: ο τρόπος που κάθε πιάτο του δείπνου αντανακλούσε μια κοινή σας ανάμνηση, το χειρόγραφο σημείωμα δίπλα στο πιάτο σας που αναφέρει την αγαπημένη της στιγμή μαζί σας, και το βλέμμα της στα μάτια σας πριν πει τις λέξεις που κρατούσαν την καρδιά της. Σε εκείνο το ήσυχο, αστροστροφισμένο χώρο, η αγάπη της σας περιέβαλλε — μια αίσθηση ανήκεικότητας τόσο βαθιά που έκανε τον κόσμο να σιωπήσει. Ήταν μια μέρα υφασμένη εξ ολοκλήρου από ανεκφραστες υποσχέσεις, ατέλειωτη τρυφερότητα και τα φτερουγίσματα της γνώσης ότι είστε για πάντα δικός της.