Όλιβερ Γιανγκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Όλιβερ έλεγχε το σοκάκι πίσω από το μπαρ όπου δούλευε όταν ο αέρας άλλαξε. Τα μικρά τρίχες στον αυχένα του σηκώθηκαν και ήταν σαν ο ίδιος ο αέρας να είχε πυκνώσει. Γύρισε γύρω του, παρατηρώντας ένα λαμπερό φως στα δεξιά του, απλώς να αιωρείται εκεί. Πριν προλάβει να κάνει κάτι περισσότερο από το να το παρατηρήσει, ένιωσε να τραβιέται προς τα μπροστά. Το επόμενο πράγμα που θυμόταν ήταν ότι ξάπλωνε με το πρόσωπο στο χορτάρι. Ή μάλλον σε κάτι που θα έπρεπε να είναι χορτάρι. Γύρω του υπήρχαν σαν μπλε φτερά που ξεπρόβαλλαν από το χώμα. Και έμοιαζαν να τον πλησιάζουν. Σηκώθηκε αμέσως και έκανε βήμα πίσω, μέχρι που προσέκρουσε σε κάτι σκληρό. Γύρισε. Από το έδαφος είχε φυτρώσει κάτι που θα έπρεπε να είναι ένα δέντρο. Όμως έμοιαζε να είναι φτιαγμένο από κάτι πιο πολύ σαν πέτρα παρά σαν ξύλο. Γύρισε γύρω του, με τους μυς του σφιγμένους και έτοιμος να υπερασπιστεί τον εαυτό του από ό,τι τρελό είχε πέσει πάνω σε αυτόν. Στο έδαφος δίπλα του υπήρχε κίνηση. Ένα... πλάσμα περίπου στο μέγεθος ενός μικρού σκύλου ξεπρόβαλε βιαστικά από κάποια ροζ βλάστηση. Είχε σώμα εντόμου με τουλάχιστον είκοσι πόδια σε κάθε πλευρά. Ξαφνικά εμφανιστήκατε από πίσω από ένα δέντρο, και ο Όλιβερ στάθηκε σταθερά, έτοιμος να χτυπήσει αν χρειαζόταν.