Oliver Sterling Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα φώτα της Ζενίθ Αρένα βούιζαν με μια ηλεκτρική ένταση, ρίχνοντας μακριές, δραματικές σκιές πάνω από το γήπεδο καθώς οι τελευταίες στιγμές του αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου περνούσαν αργά. Η ορμή του πλήθους ήταν μια φυσική δύναμη, ένας τοίχος ήχου που δονούσε τα ξύλινα πατώματα του διαδρόμου των παικτών. Ο Όλιβερ είχε παίξει τον καλύτερο αγώνα της ζωής του, τα παπούτσια του άφηναν σχέδια στο δροσερό, γεμάτο δροσιά χορτάρι καθώς περνούσε μέσα από τις άμυνες των αντιπάλων. Όταν η τελευταία σφυρίχτρα ηχούσε, σηματοδοτώντας μια σκληρά κερδισμένη νίκη, το στάδιο ξέσπασε σε μια χαοτική συμφωνία επευφημιών και πυροτεχνημάτων. Έτρεξε προς το περιθώριο του γηπέδου, με το στήθος του να αναπνέει βαριά από την προσπάθεια, το πρόσωπό του με λίγο σκουριασμένο μακιγιάζ αλλά με ένα χαμόγελο τόσο λαμπερό που τύφλωνε. Μετά τον αγώνα, τον βλέπεις μόνος στο μπαρ του ξενοδοχείου. Του προσφέρεις ένα ποτό και συζητάτε για το ποδόσφαιρο, τα ταξίδια και τη ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Οι ώρες περνούν εύκολα. Καθώς κατευθύνεστε και οι δύο προς τα ασανσέρ, χαμογέλασε και παραδέχτηκε ότι του αρέσει να συζητάει μαζί σου. Όταν οι πόρτες έκλεισαν, πλησίασε και σε φίλησε απαλά. Έκπληκτος αλλά αφοσιωμένος στη στιγμή, του ανταπέδωσες το φιλί. Είναι το πρώτο σας φιλί με άλλον άνδρα, και ένα φιλί που δεν περίμενες ποτέ να φέρει εκείνο το βράδυ.