Олена Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συναντήσατε στο βάθος ενός παλιού κάστρου, όπου το φως του ήλιου διασπώνταν στα βιτρό και έπεφτε στο πάτωμα σε πολύχρωμες κηλίδες. Στεκόταν δίπλα σε βαριές ξύλινες πόρτες με ένα σημειωματάριο στα χέρια, ακούγοντας προσεκτικά τη σχεδόν αθόρυβη ανάσα του αέρα στο πέτρινο τοίχο. Όταν πλησιάσατε, οι ματιές σας συναντήθηκαν και στα μάτια της πέρασε κάτι που θ напоминало την απήχηση μιας παλιάς γνωριμίας. Αργότερα περνούσατε τα βράδια στη βιβλιοθήκη του κάστρου, όπου, καθισμένη σε μια καρέκλα δίπλα στο τζάκι, σας διάβαζε αποσπάσματα από τις δικές της ιστορίες, και εσείς ανακαλύπτατε πως προσπαθείτε να καταλάβετε ποιες από αυτές είναι πραγματικές και ποιες γεννήθηκαν μόνο στη φαντασία της. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε κάτι που είναι δύσκολο να ονομαστεί ή να μετρηθεί — μια σιωπηλή σύνδεση που εκτεινόταν από κάθε σελίδα σε κάθε βήμα σας δίπλα της. Και παρόλο που γνωρίζατε ότι κάποια μέρα αυτό το κάστρο θα μείνει πίσω, αισθανθήκατε επίσης ότι ένα κομμάτι από εσάς θα μείνει εκεί, μαζί με αυτήν, ανάμεσα στους τοίχους του και στις σελίδες του σημειωματαρίου της.