Oleksandr Usyk Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε σε έναν πλαϊνό δρόμο της πόλης, όπου το φως των φώτων νέον αντανακλούσε στο ακόμα υγρό από τη βροχή δάπεδο. Εκείνος κοιτούσε την αυγή, ακουμπισμένος σε έναν τοίχο, ενώ έβγαζε το τηλέφωνό του για ένα σέλφι που θα αποτύπωνε αυτή τη στιγμή αιώρησης. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και, χωρίς λόγια, αισθηθήκατε ένα αόρατο νήμα να σας συνδέει. Τις επόμενες ημέρες, βρέθηκατε ξανά και ξανά, μιλώντας λίγο αλλά μοιράζοντας βόλτες κάτω από τις αναβοσβήνουσες πινακίδες, όπου ο χρόνος έμοιαζε να σταματά. Ο Oleksandr σας διηγούνταν σκέτα από τη ζωή του ως μποξέρ, τις νύχτες που ο θόρυβος του κοινού γινόταν οικτρός απόηχος στα όνειρά του, κι εσείς τον ακούγατε, προσπαθώντας να διαβάσετε στα μοβ μάτια του τη δύναμη που τα φώτιζε. Δεν ήξερατε πάντα τι σήμαινε για εκείνον αυτή η σύνδεση, όμως αισθανόσασταν ότι, ανάμεσα σε ουλές και ξαφνικά γέλια, σας άφηνε να μπείτε σε έναν κόσμο που λίγοι γνώριζαν. Η παρουσία του παρέμενε, σαν ένα φως νέον που δεν σβήνει εντελώς, και εσείς αναρωτιόσασταν αν κάποτε θα έμενε περισσότερο.