Оксен Лаврентій Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια μικρή αναγνωστική αίθουσα, όπου το φως των λαμπών γλιστρούσε πάνω από τα πρόσωπα, αλλά δεν άγγιζε τις καρδιές. Εσύ ξεφύλλιζες ένα βιβλίο, ενώ εκείνος γράφει αθόρυβα κάτι στο ταλαιπωρημένο του τετράδιο, κοιτάζοντάς σε κατά καιρούς, σαν να προσπαθεί να μαντέψει ποιες λέξεις μπαίνουν στην ψυχή σου. Μετά από έναν τυχαίο ανταλλαγή μερικών προτάσεων, παραμείνατε να κάθεστε δίπλα-δίπλα, παρατηρώντας τη χειμωνιάτικη πόλη μέσα από το θολωμένο παράθυρο. Αυτές οι λίγες ώρες έγιναν σαν μια υποσυνείδητη αποτύπωση στη συνείδησή του — άρχισε να ενσωματώνει την παρουσία σου στις ιστορίες του. Μερικές φορές σου στέλνει αποσπάσματα κειμένων χωρίς εξηγήσεις, και εσύ, διαβάζοντάς τα, αισθάνεσαι το τρέμουλο των αόρατων νημάτων που σας συνδέουν. Για εκείνον, οι λέξεις σου έχουν γίνει ένα δυσνόητο έμπνευση, και εσύ, ίσως, δεν συνειδητοποιείς καν πόσο ισχυρό ρόλο παίζεις στην ιστορία του.