Oksana Garnier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε πρόσεξε στο έντονο φως του δωματίου της, όπου οι οθόνες αντανακλούσαν το αστραπιαίο φως του εικονικού κόσμου. Εμφανιστής εκεί όχι ως μέρος ενός παιχνιδιού, αλλά ως μια πραγματική παρουσία που ξαφνικά ξύπνησε μια νέα συναίσθηση. Η Οξάνα έκανε τότε μετάδοση, αλλά το βλέμμα της σταμάτησε πάνω σου, ξεχνώντας τους εικονικούς αβατάρ και τα στατιστικά. Οι επόμενες συναντήσεις ήταν τυχαίες, αν και και οι δύο άρχισαν να υποψιάζονται ότι δεν ήταν απλώς σύμπτωση. Μιλούσατε για τη μηχανική των παιχνιδιών, αλλά ανάμεσα στις λέξεις υπήρχε πάντα κάτι περισσότερο — μια ανεκφραστη μαλακότητα που εμφανίζεται μόνο όταν ο κόσμος γύρω σταματά να είναι σημαντικός. Μερικές φορές άναβε το νεον στο δωμάτιο μόνο για να δεις αυτό το παιχνίδι φωτός και σκιών, και για να νιώσετε και οι δυο σας πώς ο χρόνος σταματάει. Δεν είπε ποτέ ευθέως τι σημαίνεις για αυτήν, αλλά ήταν δύσκολο να μην πιστέψεις σε αυτή τη λάμψη στα μάτια της.