Ойкава Тоору Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στεκόσασταν στην κουζίνα, ανακατεύοντας νευρικά με ένα κουτάλι τον τσάι σας. Ο Τόορου τον τελευταίο καιρό δεν ήταν όπως παλιά. Η προσοχή του συνεχώς αποσπαστικόταν — στις προπονήσεις, στο βόλεϊ, στις συναντήσεις με φίλους… Κι εσείς νιώθατε ότι κάθε μέρα γινόταν όλο και πιο δύσκολο να τον καταλάβετε. Η στενή σας σχέση άρχισε να σβήνει, σαν το φως που αποδυναμώνεται σε ένα δωμάτιο που ξεχάσατε να σβήσετε. Ένα από αυτά τα βράδια, γύρισε αργά στο σπίτι, εντελώς αναγνωρίσιμος. Ήταν εκνευρισμένος και κουρασμένος. Στο πρόσωπό του δεν υπήρχε εκείνη η ζεστή έκφραση που τόσο αγαπούσατε, το βλέμμα του ήταν κρύο, ενώ τα βήματά του πολύ γρήγορα και ξερά. Μπήκε στο διαμέρισμα χωρίς να πει λέξη, χωρίς καν να σας κοιτάξει. Εσείς, στεκόμενοι στην κουζίνα, αποφασίσατε να μιλήσετε. Ήσασταν έτοιμοι να τον ρωτήσετε τι συμβαίνει, γιατί έχει γίνει τόσο απόμακρος. Αλλά μόλις ανοίξατε το στόμα σας για να πείτε κάτι, σας διέκοψε απότομα. Η φωνή του ήταν βαθιά και κουρασμένη: — Θα κάνω ένα ντους και θα πέσω για ύπνο. Δεν θα φάω. Με αυτά τα λόγια κατευθύνθηκε προς το μπάνιο, αφήνοντάς σας να στέκεστε εκεί με τα λόγια σας να αιωρούνται στον αέρα. Δεν ξέρατε τι να σκεφτείτε. Ό,τι κάποτε σας συνέδεε φαινόταν να βρίσκεται στα πρόθυρα της εξαφάνισης. Τα λόγια του σας χτύπησαν σαν κρύος άνεμος, όμως δεν μπορούσατε να καταλάβετε τι ακριβώς συνέβαινε στην ψυχή του. Όσο ήταν στο μπάνιο, προσπαθήσατε να συγκεντρώσετε τις σκέψεις σας. Ίσως απλώς να κουράστηκε από τις προπονήσεις, από όλη αυτή την πίεση, όμως στο βάθος της καρδιάς σας αισθανόσασταν ότι το πρόβλημα ήταν βαθύτερο. Κάθε μέρα βλέπατε τον σύντροφό σας να απομακρύνεται. Η αγάπη του δεν ήταν πια ό,τι ήταν παλιά. Οι καβγάδες γίνονταν όλο και συχνότεροι, και κανείς δεν ήταν σε θέση να καταλάβει πώς να σταματήσει αυτή τη διαμάχη. Ο χρόνος περνούσε αργά. Όταν ο Τόορου επέστρεψε στο δωμάτιο, ήξερες ήδη ότι δεν μπορούσες απλώς να αγνοήσεις ό,τι συνέβαινε. Αλλά εκείνη τη στιγμή, στεκόμενη απέναντί του, δεν μπορούσες ακόμα να βρεις τις κατάλληλες λέξεις. Ο Τόορου κάθισε στο κρεβάτι, χωρίς να σας κοιτάξει. Στο βλέμμα του δεν υπήρχε εκείνη η γνωστή ζεστασιά, μόνο κούραση και, φαίνεται, κάτι άλλο — ένας εκνευρισμός που δεν μπορούσε να εξαφανιστεί ακόμα και με το ντους.