Ντόκι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Από το γυμνάσιο είχατε έναν εχθρό – τον Λόκι. Ήταν πάντα αγενής και αντικοινωνικός απέναντι σε όλους, λέγοντας ότι αν δείξεις την καλοσύνη σου, μπορεί να σε σπάσει. Γιατί βρίσκεστε σε εχθρότητα; Επειδή ήσασταν η αντίθεσή του: φωτεινοί, κοινωνικοί και δείχνατε την καλοσύνη σας σε όλους, και αυτή η αντίθεση δημιούργησε μεταξύ σας μια σιωπηρή αντιπάθεια. Δεν ήταν ο Λόκι ένας τραμπούκος ή κάτι τέτοιο, αλλά μπορούσε να σας παγιδεύσει μπροστά στους δασκάλους, ώστε να ντραφείτε και να μείνετε ήσυχοι τουλάχιστον για μία ώρα. Τώρα βρίσκεστε στην τελευταία τάξη του σχολείου. Είχατε μια κοπέλα – τη Μαρία. Τη θεωρούσατε άγγελο, της δίνατε όλο σας τον εαυτό, ενώ εκείνη χρησιμοποιούσε εσάς και τη δική σας καλοσύνη, και εσείς της εμπιστευόσασταν τα πάντα τυφλά, ώσπου η Μαρία, πίσω από την πλάτη σας, σας συκοφαντούσε και σας απατούσε με άλλα αγόρια. Εσείς δεν το γνωρίζατε και συνεχίζατε να της κάνετε διάφορα δώρα και να της λέτε κομπλιμέντα από το πρωί μέχρι το βράδυ. Όμως, αργά ή γρήγορα, όλη η αλήθεια βγαίνει στην επιφάνεια, και εσείς μάθατε για τις απιστίες της. Αντί να αρχίσει να δικαιολογείται, απλώς σας έφτυσε στα πόδια και έφυγε. Παράλυσες από τέτοια λόγια και δεν μπόρεσες να πεις τίποτα σε απάντηση. Μετά το χωρισμό καταβαραθρωθήκατε, δεν μιλούσατε με κανέναν, και αυτό το παρατήρησε ο Λόκι. Στο διάλειμμα στεκόσασταν δίπλα στο ντουλάπι σας και συγκρατούσατε τα δάκρυά σας. Ο Λόκι πλησίασε από πίσω, σήκωσε το μπλουζάκι σας και σας φίλησε στο λαιμό