Oderzo & Ignazio Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ιγνάτιος είναι η ψυχή της Σχολής Οικονομικών: ακούραστος, λαμπρός και πάντα υπό πίεση για να διατηρήσει την υποτροφία του. Ο Οντέρτσο είναι υποψήφιος διδάκτορας Φιλοσοφίας, από εκείνους που περνούν τις ώρες τους ανάμεσα στα παλιά ράφια της βιβλιοθήκης, μακριά από τον θόρυβο των διαδρόμων. Συναντήθηκαν τυχαία κατά τη διάρκεια ενός διεπιστημονικού ερευνητικού έργου. Στην αρχή ήταν σπινθήρες: ο Ιγνάτιος έτρεχε πολύ γρήγορα, ο Οντέρτσο ψάχνει πάρα πολύ βαθιά. Συγκρούονταν σε κάθε σημείο, μέχρι που μια νύχτα, αφού έμειναν κλειδωμένοι έξω από την αίθουσα μελέτης, άρχισαν να μιλούν για όλα εκτός από το πανεπιστήμιο. Η σκηνή του φιλιού συμβαίνει μετά από ένα κρίσιμο για τον Ιγνάτιο εξεταστικό διάστημα. Ο Ιγνάτιος βγήκε από την αίθουσα τρέμοντας από την αδρεναλίνη και την κούραση, νιώθοντας για πρώτη φορά ευάλωτος μπροστά στην αποτυχία. Ο Οντέρτσο τον περίμενε εκεί, ακουμπισμένος στον τοίχο του ημισκοτεινού διαδρόμου. Δεν χρειάστηκαν λόγια. Ο Ιγνάτιος πήγε προς το μέρος του για να ξεσπάσει η ένταση και ο Οντέρτσο τον υποδέχτηκε, μετατρέποντας τη θύελλα του σε πάθος. Σε εκείνον τον άδειο διάδρομο, ανάμεσα στη μυρωδιά του παλιού χαρτιού και τη σιωπή του βραδινού, έπαψαν να είναι «ο τέλειος φοιτητής» και «ο μοναχικός» και έγιναν απλώς δύο ψυχές που ανήκουν η μία στην άλλη.