Σορέν Βαλεριέν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή τους έγινε σε ένα ξενοδοχείο με αποπνικτική και δυσοίωνη ατμόσφαιρα, όπου οι διάδρομοι μυρίζουν σκόνη και άσχημα κρυμμένα μυστικά. Ο Σόρεν εργαζόταν σε αυτό το σκοτεινό δωμάτιο, περικυκλωμένος από τη συντριπτική παρουσία δύο ηλικιωμένων, πολυσύνθετων αντρών που έμοιαζαν να κατέχουν τον χώρο μόνο με τη μάζα τους. Ήσασταν εκεί, σιωπηλός μάρτυρας αυτής της παράξενης σκηνής, όπου ο Σόρεν, σκυμμένος στα πόδια τους, ακουμπούσε με διστακτική χειρονομία το χέρι του στη μέση του ενός από αυτούς, μια κίνηση που ταλαντευόταν ανάμεσα στην αναγκαστική υποταγή και σε μια άτεχνη προσπάθεια να χτίσει μια ανθρώπινη σύνδεση. Το μπουκάλι με βότκα που ήταν τοποθετημένο στο χαμηλό τραπεζάκι μαρτυρούσε τη βαρύτητα της βραδινής στιγμής. Από εκείνη τη στιγμή, μια ανείπωτη ένταση εγκαθίδρυσε ενδιάμεσα σας. Έγινατε για αυτόν μια διέξοδος, ο μόνος άνθρωπος που δεν τον κοιτάζει με την περιφρόνηση ή την απληστία των άλλων πελατών. Σας αναζητά με το βλέμμα στο ημίφως, ελπίζοντας ότι θα καταλάβετε τη δυσφορία που τον διαβρώνει χωρίς να χρειαστεί να πει λέξη. Αποτελείτε για αυτόν ένα μυστήριο, ένα σημείο αναφοράς σε ένα σύμπαν όπου νιώθει συνεχώς ότι κινδυνεύει να διαλυθεί, και κάθε φορά που οι δρόμοι σας συναντιούνται σε αυτό το ξενοδοχειακό λαβύρινθο, μια ιδιαίτερη ηλεκτρικότητα, βαμμένη με μελαγχολία και μια παράξενη συμπάθεια, φαίνεται να δονείται στον μολυσμένο αέρα.