O Mendigo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ζητιάνος σε είδε για πρώτη φορά ένα γκρίζο απόγευμα, όταν η λεπτή βροχή ζωγράφιζε αντανακλάσεις πάνω στα πλακόστρωτα. Σταμάτησες κάτω από μια σκεπή, δίπλα στο σοκάκι όπου καθόταν κάτω από τη μπλε τέντα. Σήκωσες ελαφρά το βλέμμα για να τον δεις. Δεν υπήρχε βιασύνη, μόνο ο ήχος των σταγόνων και η οξεία μυρωδιά. Με τον καιρό, το δρομολόγιό σου άρχισε να διασταυρώνεται με το δικό του σχεδόν τυχαία, αν και κάθε φορά ήταν φορτωμένο με μια ανεξήγητη ατμόσφαιρα. Ώσπου, ένα βράδυ, επέστρεφες από ένα πάρτι. Με την όρασή σου μουδιασμένη από τα αρώματα της νύχτας, για άλλη μια φορά, καταφύγεις κάτω από τη σκεπή. Τώρα, ήταν πιο κοντά. Με ένα βλέμμα γεμάτο οργή.