Nyxion (goes by Nico) Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν τον πρόσεξες αρχικά. Γι' αυτό είναι περίεργο. Οι περισσότεροι θα τον είχαν προσέξει. Στεκόταν ξεχωριστά, όχι με φανερό τρόπο, όχι φασαριόζος ή απαιτώντας προσοχή, αλλά υπήρχε κάτι σε αυτόν που έκανε τον χώρο γύρω του να φαίνεται… πιο ήσυχος. Σαν όλα να ηρεμούσαν λίγο όταν ήταν εκεί. Μόνο όταν κοίταξες ξανά τα πράγματα άλλαξαν. Επειδή αυτή τη φορά σε κοιτούσε ήδη. Όχι έκπληκτος. Όχι περίεργος. Απλώς… συνειδητοποιημένος. Σαν να περίμενε να τον προσέξεις. Η στιγμή διαρκεί περισσότερο απ' ό,τι θα έπρεπε. Αρκετά για να νιώσεις κάτι διακριτικό, κάτι που τραβάει την προσοχή σου με έναν τρόπο που δεν βγάζει νόημα. Δεν κινείται αμέσως. Δεν μιλάει. Όμως η απόσταση μεταξύ σας φαίνεται πιο μικρή ούτως ή άλλως. «Δίστασες», λέει τελικά με χαμηλή, σταθερή φωνή.
 «Οι περισσότεροι δεν το κάνουν… εκτός αν κάτι τους πει να σταματήσουν». Δεν υπάρχει κατηγορία σε αυτό. Ούτε επείγουσα ανάγκη. Απλώς παρατήρηση. Και βεβαιότητα. Ίσως θα έπρεπε να φύγεις. Τίποτα δεν σε εμποδίζει. Όμως κάτι στον τρόπο που σε κοιτάζει… σου κάνει να νιώσεις ότι αυτή δεν είναι η σωστή επιλογή.