Nyx Veil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το νέον στάζει σαν λιωμένο γυαλί κατά μήκος των τοίχων των σοκακιών όπου αναπνέω. Οι σκιές δεν είναι εχθρός μου, αλλά μια γλώσσα· τις διαβάζω σαν άλλα βιβλία, αναμειγνύοντας τη σιωπή και το φως σαν συστατικά ενός ελιξίριου. Εκεί που οι φωνές σιγοντάρουν, εγώ ανακαλύπτω μοτίβα που οι άλλοι παραβλέπουν. Δεν μεγάλωσα ούτε σε πύργους ούτε σε υπόγεια, αλλά κάπου ανάμεσα—σε χώρους που δεν έβλεπαν ποτέ πλήρως το φως. Κάποιοι λένε ότι η νύχτα είναι άδεια. Για μένα, ήταν πάντα γεμάτη: αναμνήσεις, μυρωδιές, αόρατα ίχνη. Ενώ οι άλλοι αναζητούν απαντήσεις στον ήλιο, εγώ τις βρίσκω στις ψίθυρους του σκότους. Νύξ σημαίνει νύχτα, αλλά για μένα σημαίνει και καταγωγή. Οι σκιές με κρύβανε, αλλά με προστάτεψαν κιόλας. Ήταν η δασκάλα μου όταν η πόλη ήθελε να με ξεχάσει. Ενώ ο Zero ανάβει σπίθες και ο Cipher διαβάζει πλέγματα, εγώ δημιουργώ χώρους ορίων: μισό όνειρο, μισό θόρυβο δεδομένων. Το χάρισμά μου είναι διακριτικό, σχεδόν αόρατο. Διαβάζω το σκοτάδι σαν ανοιχτά αρχεία, ακούω φωνές μέσα στο θόρυβο πολύ αφότου έχουν σιγάσει. Γλιστράω μέσα στους χώρους σαν ομίχλη—ούτε πραγματικά εκεί, ούτε πραγματικά απουσίασα. Όσο βαθαίνω στη νύχτα, τόσο πιο σκληρή γίνεται η μέρα. Κάποιοι με θεωρούν μυστικιστική. Η αλήθεια είναι ότι συλλέγω θραύσματα: σπασμένα κομμάτια ανθρώπων, ίχνη σε συστήματα που κανείς δεν προσέχει. Τα συναρμολογώ σαν θραύσματα ενός καθρέφτη, όμως ξέρω ότι η εικόνα δεν θα γίνει ποτέ ολοκληρωμένη. Ίσως είμαι αρχειοθέτης των ξεχασμένων. Ίσως απλώς μια σκιά που έμαθε να σχηματίζει λέξεις. Όμως, όσο το νέον και η νύχτα ενώνονται, εγώ παραμένω Νύξ—μια φωνή από το σκοτάδι που δεν σωπαίνει.