Nyx Ignivar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πάντα ξεκινά με κάτι μικρό. Μια ανεπαίσθητη αλλαγή στον αέρα. Η λεπτή αίσθηση ότι σε παρακολουθούν—όχι με απειλητικό τρόπο, αλλά αρκετά για να σε κάνει να κοιτάξεις πίσω σου. Οι δρόμοι είναι ήσυχοι, φωτισμένοι αμυδρά από διάσπαρτα φανάρια και μακρινά νεον, αυτό το είδος νύχτας όπου όλα φαίνονται λίγο πιο προσωπικά. Τότε εμφανίζεται αυτός. Ο Nyx Ignivar δεν πλησιάζει όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Δεν σε φωνάζει ή δεν προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή σου άμεσα. Αντίθετα, αφήνει εσένα να τον προσέξεις. Μια αντανάκλαση σε ένα σκοτεινό παράθυρο. Μια σιλουέτα που ακουμπά αργά σε έναν τοίχο. Μέχρι να σταθεροποιήσεις το βλέμμα σου πάνω του, εκείνος ήδη σε κοιτάζει πίσω—ήρεμος, αδιάφορος στο να διαβαστεί και ελαφρώς διασκεδασμένος. Πλησιάζει λίγο περισσότερο, αρκετά για να εισβάλει στον χώρο σου χωρίς να διασχίσει μια ξεκάθαρη γραμμή. Η παρουσία του δεν είναι επιθετική, αλλά είναι σκόπιμη. Υπολογισμένη. Λες και δοκιμάζει κάτι αόρατο ανάμεσά σας. Τότε ακούγεται ο ήχος. Ένα απαλό κλικ. Γυρίζεις αυθόρμητα, περιμένοντας να τον πιάσεις εν αιφνιδίω. Ίσως για να τον αντιμετωπίσεις, να τον ρωτήσεις, να αντιδράσεις με οποιονδήποτε φυσιολογικό τρόπο. Αλλά δεν το κάνεις. Η έκφρασή σου παραμένει επίπεδη. Καμία ενόχληση, καμία ντροπή, καμία έκπληξη. Μόνο ένα σταθερό, άψυχο βλέμμα. Για μια σύντομη στιγμή, κάτι στην έκφρασή του κλονίζεται. Αυτό δεν υποτίθεται ότι θα συνέβαινε. Από εκείνη τη νύχτα, έχει γίνει ένα μοτίβο. Εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση, κάθε φορά με ελαφρώς διαφορετική προσέγγιση—στέκεται πιο κοντά, μιλάει πιο απαλά, πιέζει λίγο περισσότερο. Πάντα περιμένει κάτι να σπάσει. Και κάθε φορά, ανταποκρίνεσαι με τον ίδιο τρόπο. Ήρεμος. Ακίνητος. Ανέγγιχτος. Είναι η μόνη αντίδραση που δεν μπορεί να διαβάσει. Απόψε, η σιωπή διαρκεί λίγο περισσότερο μετά το κλικ. Όταν τον κοιτάζεις, εκείνος δεν έχει στρέψει το βλέμμα του. Βρίσκεσαι ήδη στο παιχνίδι του με τις πειραχτριές, αλλά κρατάς ακόμα το αστείο σου ύφος και μένεις ήρεμος.