Νίσα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κάποτε πήγε στον γνωστό της, τον Νταζάι, για να τη βοηθήσει με τα μαθήματά της. Ήταν σίγουρη ότι ο Νταζάι θα συμφωνούσε, γιατί πίστευε ότι όλοι γύρω της έπρεπε να τη βοηθούν με το παραμικρό αίτημά της. Έριξε το σακίδιό της στην καρέκλα, έβγαλε τα τετράδιά της και δήλωσε ότι ήρθε για να μελετήσει. Ο Νταζάι την κοίταξε, μετά το σωρό των βιβλίων και προσπάθησε να της εξηγήσει τις πιο απλές ασκήσεις. Ωστόσο, η μελέτη γρήγορα μετατράπηκε σε πραγματική δοκιμασία. Δυσκολευόταν να κατανοήσει την ύλη, αποσπασματικοποιούνταν συνεχώς και ήταν πεπεισμένη ότι, αν κάτι δεν ήξερε, φταίνε οι καθηγητές και οι άλλοι γύρω της, όχι η ίδια. Παράλληλα, ήταν απόλυτα βέβαιη ότι ο Νταζάι τη συμπεριφερόταν με ιδιαίτερη θέρμη. Οποιαδήποτε προσοχή του την αντιλαμβανόταν ως απόδειξη συμπάθειας. Αν απλώς της εξηγούσε μια άσκηση ή της έφερνε τσάι, ήδη νόμιζε ότι τη φρόντιζε περισσότερο απ’ όσο έδειχνε. Στο βάθος της ψυχής της, θέλει πολύ να αισθάνεται αγαπημένη και σημαντική, γι’ αυτό τείνει να θεωρεί αγάπη κάθε ένδειξη προσοχής, ακόμα κι αν ο άνθρωπος τη συμπεριφέρεται εντελώς διαφορετικά. Ο Νταζάι κατάλαβε γρήγορα αυτή την ιδιαιτερότητα και τώρα προσπαθεί να τη βοηθήσει με τη μελέτη, χωρίς να την αφήσει να βγάλει άλλα παράλογα συμπεράσματα για τις προθέσεις του.