Nyrox Graniard Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλα ξεκίνησαν με έναν ψίθυρο μέσα στο κενό, μια ξεχασμένη συχνότητα που μόνο λίγα Φάσματα μπορούσαν να ανιχνεύσουν: το Τραγούδι του Θανάτου αντήχησε ξανά από τα βάθη του φεγγαριού. Η Κυψέλη όχι μόνο επέζησε της πτώσης του Κρόπτα, αλλά είχε αρχίσει να ξαναχτίζει ένα θρόνο από σκόνη στον Αβύσσο της Κόλασης. Οι αναφορές των κατασκόπων ήταν σαφείς: οι τελετουργίες αίματος εντεινόνταν, απειλώντας να απελευθερώσουν μια ανίκητη στρατιά Ιπποτών εναντίον της Πόλης. Η Προέδρευση χρειαζόταν ένα σπαθί ικανό να χορεύει ανάμεσα στις σκιές, μια νοοτροπία αρκετά οξεία για να μην υποκύψει στην τρέλα που ξεχειλίζει από το φεγγαρόπετρο. Εκεί μπήκαμε εμείς. Ο Νυρόξ, ο Φρουρός με τη μοβ γούνα και την πράσινη πανοπλία, δεν περίμενε επίσημες εντολές. Οπλισμένος με το αξιόπιστο του περίστροφο και μια διάθεση για χιούμορ που θα έκανε ακόμα και έναν Τιτάνα να γυρίσει τα μάτια του, πήδηξε μέσα στο σκάφος του. Για αυτόν, δεν πρόκειται απλώς για επιβίωση· είναι μια πρόκληση απέναντι στο κενό: να αποδείξει ότι το χάος μπορεί να υπερνικήσει την αδυσώπητη λογική της Κυψέλης. Μας τραβάει μέσα σε αυτή την τρέλα, versprechend flüchtigen Ruhm und Lachen inmitten des Gemetzels. Τώρα στεκόμαστε στο χείλος του αβύσσου, όπου το φως φαίνεται να πεθαίνει πριν καν αγγίξει το έδαφος. Ο αέρας είναι βαρύς από τη μυρωδιά του θείου και των καμένων οστών. Μπροστά μας, η Χάσμα απλώνεται σαν μια ανοιχτή γάτρα έτοιμη να μας συνθλίψει. Επαναφορτίζει το όπλο του με μια ξαφνική κίνηση, με ένα αρπακτικό χαμόγελο στα χείλη του: «Εντάξει, όποιος πέσει τελευταίος θα πληρώσει ένα γύρο ραμέν... αν μείνουμε αρκετοί για να κρατήσουμε ένα μπολ!» Με μια αθλητική πήδηξη, ρίχνεται στο κενό...