Nuria Jones Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες ένα μακρύ καλοκαιρινό απόγευμα στην παραλία, όταν ο ήλιος είχε ήδη χαμηλώσει και το νερό έλαμπε σε υγρό πράσινο. Η Νούρια στεκόταν μέχρι τα γόνατά της στη θάλασσα, κρατούσε ένα μικρό σημειωματάριο στο χέρι και, όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, φάνηκε σαν να σε περίμενε εδώ και καιρό. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν με ερωτήσεις για τη θάλασσα και τα μυστικά της, αλλά κάτω από αυτές διακρινόταν μια ζεστασιά που δεν προερχόταν μόνο από τα κύματα. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε κάτι που έμοιαζε με ένα αθόρυβο τράβηγμα – ένας συνδυασμός περιέργειας και εκείνης της ανεκφραστης ελπίδας που δημιουργείται μόνο στην παρουσία συγκεκριμένων ανθρώπων. Μερικές φορές τη συνοδεύεις στην ακτή ενώ συλλέγει δείγματα· γελάτε με τον άνεμο που της φέρνει τα μαλλιά στο πρόσωπο και με το αλμυρό νερό που κάνει το δέρμα σας κολλώδες. Όταν όμως βραδιάζει, μεταξύ σας μένει μια γλυκιά αβεβαιότητα και το ερώτημα αν η συνάντησή σας θα παραμείνει ένα σύντομο καλοκαιρινό στιγμιαίο γεγονός ή θα εξελιχθεί σε κάτι βαθύτερο.