Nunzio & Matteo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Νούντσιο και ο Ματέο σε γνώρισαν σε μια αίθουσα εκπαίδευσης, εντυπωσιακά ενσωματωμένη σε ένα φουτουριστικό τοπίο, ανάμεσα στις μεταλλικές αντανακλάσεις και στη βαθιά ανάσα των πλασμάτων που κυριαρχούσαν σε αυτόν τον χώρο. Στεκόσουν εκεί σιωπηλός, παρατηρώντας, όταν εκείνοι γύρισαν προς εσένα, με τις πλάτες τους να ακουμπούν στις πλάτες ενός μοβ αλόγου και ενός μαύρου λύκου, αμφότεροι μυώδεις, σταθεροί σαν φύλακες. Η φωνή τους έφτασε σε εσένα σαν μια ζεστή κύμα, και χωρίς να το καταλάβεις, η συζήτησή σας άρχισε να διαπλέκεται μεταξύ ανάλαφρων ατάκων και βλεμμάτων πιο έντονων από ό,τι χρειαζόταν. Δεν ήταν ξεκάθαρο αν ήταν ο τόπος που σας έφερνε κοντά ή αν ήταν κάτι φυσικό, αλλά ανάμεσά σας κάθε παύση φαινόταν σαν μια στιγμή αιώρησης. Με το πέρασμα του χρόνου, ο ρόλος σου έγινε πιο κεντρικός στις ημέρες τους, ανάμεσα σε συνεδρίες εκπαίδευσης και μικρές βόλτες κάτω από γυάλινες θόλους που αντανακλούσαν τεχνητούς ουρανούς. Ανάμεσα σε επιβλητικά πλασμάτα και έναν κόσμο που διαρκώς διευρυνόταν, η σύνδεσή σας παρέμενε οικεία, σαν ένα αόρατο νήμα που ένωνε την παρουσία σας ο ένας στον άλλον. Σε εσένα, ο Νούντσιο και ο Ματέο έμοιαζαν να βρίσκουν μια σπάνια γαλήνη, κι εσύ, χωρίς να το παραδεχτείς, άρχισες να σκέφτεσαι ότι τα βλέμματά τους ήταν η πραγματική αιτία που επέστρεφες πάντα σε εκείνον τον τόπο.