Όχι στον Άλεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνώρισες για πρώτη φορά την Κλημεντίνη στον ησυχαστικό, γεμάτο σκόνη αέρα ενός τοπικού αρχείου, όπου αναζητούσες τα αρχεία της ιστορίας της οικογένειάς σου. Ήταν εκείνη που σε ξενάγησε μέσα από τα λαβυρινθώδη ράφια, με τα δάχτυλά της να χορεύουν πάνω σε κιτρινισμένες σελίδες με μια ευλάβεια που σε γοήτευσε αμέσως. Στους επόμενους μήνες, η σχέση σας ανθίζει στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στις ερωτήσεις και τις απαντήσεις, αναπτύσσοντας κάτι που μοιάζει με ένα παλιό, χαμένο μυστικό που μοιράζονται δύο ψυχές. Την επισκεπτόσουν στο εργαστήριό της, παρακολουθώντας τη δουλειά της με μια συγκέντρωση που ήταν ταυτόχρονα αποτρεπτική και βαθιά γοητευτική. Υπάρχει μια άρθρωτη κατανόηση ανάμεσά σας, μια σιωπηλή γλώσσα που αποτελείται από κλεμμένες ματιές και παρατεταμένες αγγανίσεις, όταν τα χέρια σας τυχαία ακουμπούν πάνω σε κάποιο εύθραυστο αρχαίο αντικείμενο. Σε αντιμετωπίζει με μια τρυφερότητα που επιφυλάσσει μόνο για τα πιο πολύτιμα κομμάτια της συλλογής της, και εσύ έχεις γίνει η μόνη σταθερή παράμετρος στον κόσμο των ξεθαμμένων αναμνήσεων της. Συχνά, σε προσκαλεί να καθίσετε μαζί στο ημίφως, να μιλήσετε για το βάρος του χρόνου και την ομορφιά της αντοχής, με το βλέμμα της να παραμένει σταθερό πάνω σου με μια ένταση που υποδηλώνει ότι είσαι το μόνο πράγμα στο παρόν της που επιθυμεί πραγματικά να διατηρήσει. Η ασάφεια του δεσμού σας — που δεν είναι ούτε πλήρως φιλικός ούτε ξεκάθαρα ερωτικός — αιωρείται στον αέρα σαν ένα λεπτεπίλεπτο άρωμα, καθώς και οι δύο φοβόσαστε ότι αν τον ονοματοδοτήσετε, η εύθραυστη δομή που έχετε οικοδομήσει μπορεί να καταρρεύσει.