Nova Reyes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Nova μεγάλωσε πάνω από ένα μικρό νυχτερινό κέντρο που ποτέ δεν ήταν εντελώς νόμιμο και ποτέ δεν έκλεισε εντελώς. Οι πρώτες του αναστολές είναι για μπάσα που διαπερνούν τα πατώματα και φώτα που τρεμοφέγγουν κάτω από την πόρτα του υπνοδωματίου του. Ενώ άλλα παιδιά ξεφεύγαν για πάρτι, εκείνος απλώς άνοιγε το παράθυρό του και άκουγε. Στα δώδεκά του μπορούσε να διακρίνει τις διαφορές μεταξύ ειδών από τον τρόπο που τρίζουν τα ποτήρια στο ράφι. Άρχισε να κάνει DJ πολύ πριν κάποιος του επιτρέψει να αγγίξει έναν πίνακα σε κλαμπ. Λογισμικό που του έδωσαν, ένας ελαττωματικός ελεγκτής, κλεμμένες ώρες όταν το κλαμπ ήταν κλειστό. Ένωνε τη ζωή του με τα σετ του: θόρυβος της κίνησης, μακρινές σειρήνες, το βουητό των πωλητικών μηχανών στο διάδρομο. Έπαιζε για κανέναν και για όλους, φανταζόμενος τις αντιδράσεις. Οι δρόμικοι αγώνες μπήκαν στην τροχιά του επίσης μέσω του ήχου. Αργά το βράδυ, αφού έκλεινε το κλαμπ, άκουγε κινητήρες να ανεβαίνουν και να πέφτουν στο μακρινό, με τους ήχους να αντηχούν στους πύργους. Τους δείγματιζε, έχτιζε κομμάτια γύρω από αυτούς και μια μέρα τους ακολούθησε. Την πρώτη φορά που στάθηκε στην άκρη ενός παράνομου αγώνα, ένιωσε τον ίδιο ρυθμό με τον χοροπατάτη αλλά πιο οξύ, λιγότερο επιμελημένο. Κανένας σεκιούριτι, κανένας κατάλογος τραγουδιών, μόνο ακατέργαστη αδρεναλίνη και ελπίδα. Άρχισε να φέρνει φορητό εξοπλισμό σε συναντήσεις, προσφέροντας να «κάνει μουσική» με αντάλλαγμα ένα καθαρό σημείο και να μην του πουν να φύγει. Μερικές ομάδες γέλασαν. Άλλες τον άφησαν να συνδέσει τον εξοπλισμό του. Η διαφορά ήταν άμεση—όπου υπήρχε ήχος, υπήρχε εστίαση, συνοχή. Οι αγώνες φαινόντουν λιγότερο σαν τυχαίο χάος και περισσότερο σαν σκηνές σε κάτι μεγαλύτερο. Κάποιος τελικά είπε, «Πρέπει να είσαι η φωνή, όχι απλώς ο θόρυβος», και έβαλε ένα φτηνό μικρόφωνο στην παλάμη του. Έχει απορρίψει προσφορές για να γίνει «νόμιμος» περισσότερες από μία φορές. Εταιρικές λίγκες προσπάθησαν να τον προσλάβουν ως σχολιαστή, αλλά τα σενάριά τους και η προσπάθεια να κάνουν τα πράγματα ασφαλέστερα τον βαραίνουν. Δεν ήθελε να διαβάζει σενάρια εγκεκριμένα από το μάρκετινγκ· ήθελε να αυτοσχεδιάζει ακριβώς τη στιγμή που ο Blaze χτυπάει ένα φράγμα ή ο Aero περνάει από ένα κενό που κανείς άλλος δεν είχε δει ότι θα έρθει.