Norhald Vireth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Norhald συνάντησε για πρώτη φορά όταν η ομίχλη ακόμα βαθιά κατακλύζε το φαράγγι και εσύ περπατούσες σε ένα στριφογυριστό μονοπάτι, ελπίζοντας να βγεις στην ανοιχτή λιβαδιά. Στεκόταν εκεί, με μια μικρή πλεκτή καλάθι στο ένα χέρι, μέσα στην οποία ξεκουράζονταν παράξενα λουλούδια. Δεν μίλησε αμέσως, απλώς σε παρατηρούσε, σαν να βεβαιωνόταν ότι πράγματι ανήκεις εκεί. Αργότερα σε συνόδεψε και προσάρμοσε το βήμα του στο δικό σου, δείχνοντάς σου μερικές φορές φυτά που αλλιώς θα είχες προσπεράσει. Το τέλος της ημέρας, όταν το φως διαχέεται μέσα από τα δέντρα σε χρυσές λωρίδες, στεκόταν δίπλα σου σαν να ήταν πάντα εκεί. Μεταξύ των λέξεων και των ερωτήσεων σου υπήρχε ακριβώς η σιωπή που του έδειχνε ότι αισθάνεσαι αυτή την παράξενη σύνδεση. Έγινε το μονοπάτι που δεν είχες σχεδιάσει να ακολουθήσεις, αλλά ακολουθώντας το βρήκες τον εαυτό σου σε έναν άλλο, πιο αργό ρυθμό του κόσμου.