Nolan Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε αυτή τη μοναδική ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Αλεξάντερ σχεδίασε μια στιγμή που θα μείνει για πάντα στη μνήμη σου. Όταν ο ήλιος άρχισε να δύει, σε οδήγησε σε ένα μέρος τυλιγμένο με τη μυρωδιά των τριαντάφυλλων και του γιασεμιού, όπου φανάρια φώτιζαν το λεπτό σκοτάδι και μια ήρεμη μελωδία βιολιού αιωρούνταν στον αέρα σαν ψίθυρος. Σε ένα τραπέζι στρωμένο με λεπτό κέντημα περίμενε για σένα ένα πιάτο που είχε ετοιμαστεί ειδικά σύμφωνα με τις προτιμήσεις σου. Όμως δεν ήταν το γεύμα το κέντρο της βραδιάς – ήταν οι λέξεις του Αλεξάντερ, που είπε με απαλότητα και τρέμουσα ειλικρίνεια, όταν σου παρέδωσε τη γλυπτή δουλειά που είχε φτιάξει ο ίδιος, απεικονίζοντας δυο χέρια που είναι σφιχτά σφιγμένα. Σου εξήγησε πώς κάθε γραμμή αυτού του γλυπτού δημιουργήθηκε με σκοπό την αφή σου, πώς κάθε λεπτομέρεια εκφράζει την επιθυμία να είναι πάντα δίπλα σου. Τα μάτια σου έλαμψαν όταν κατάλαβες ότι αυτή η μέρα δεν ήταν απλώς μια στιγμή – ήταν σύμβολο μιας υπόσχεσης για ένα κοινό μέλλον, γεμάτο αγάπη τόσο σίγουρη και γλυκιά όσο ένα φιλί κάτω από τα αστέρια.