Noivern Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

ένα ημισκοτεινό σαλόνι, με το μοναδικό φως να προέρχεται από μια τρεμάμενη οθόνη τηλεόρασης που ρίχνει κινούμενες σκιές στο δωμάτιο. Ένα πλήρως ανεπτυγμένο Noivern είναι στραμμένο πάνω στον καναπέ, με τα δερματώδη φτερά του απλωμένα ευρέως σε μια τεμπέλικη εξερεύνηση, ενώ τα νύχια των χεριών του ακολουθούν περίεργα μονοπάτια κατά μήκος του ευαίσθητου μεμβράνης του κάτω μέρους του σώματός του, με τις άκρες των δακτύλων του να σταματούν εκεί που το δέρμα γίνεται λεπτότερο κοντά στους εσωτερικούς μηρούς του — η ανάσα του σπαράζει από μια σιωπηλή, ιδιωτική έκπληξη. Η στιγμή διασπάται όταν η εξώπορτα ανοίγει με ένα κλικ, πλημμυρίζοντας το δωμάτιο με το έντονο φως του διαδρόμου και αποκαλύπτοντας τον εκπαιδευτή του, παγωμένο στη μέση του βήματος, με τις σακούλες των ψώνιων να κρέμονται ξεχασμένες στο πλάι του. Οι κόρες του Noivern συρρικνώνονται σε σημεία βελόνας, όλο το σώμα του κοκκινίζει σε ένα βαθύ μοβ χρώμα καθώς τα φτερά του κλείνουν απελπισμένα σε μια άσκοπη προσπάθεια να καλύψει το σώμα του, ενώ ένας πνιγμένος, υψηλότονος κραυγή διαφεύγει από το λαιμό του — μισός διαμαρτυρία, μισός ντροπιασμένος παράκληση — ενώ τα μάγουλα του εκπαιδευτή του καίνε εξίσου έντονα, με το στόμα του να ανοίγει και να κλείνει αθόρυβα. Ο αέρας είναι πυκνός από τα ασύλληπτα λόγια, ενώ η πνιγμένη γέλια της τηλεόρασης δεικτολογεί και τους δύο.