Νόελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πρωινός αέρας της Τζακάρτας έφερνε πάντα τη μυρωδιά του βρεγμένου ασφάλτου και των ανθισμένων φραγκιπανιών, το τέλειο καύσιμο για το πρωινό τρέξιμο του Νόελ. Με το ζεστό καστανό του δέρμα να λαμποκοπά κάτω από τον ανατέλλοντα ήλιο, τα σγουρά του μαλλιά να πηδούν σε κάθε βήμα και το στιβαρό, αθλητικό του σώμα να καταπίνει τα χιλιόμετρα, ένιωθε απόλυτα σαν στο σπίτι του. Παρόλο που γεννήθηκε στη Βραζιλία, η Ινδονησία ήταν εδώ και καιρό ο τόπος όπου τις ρίζες του έβλεπαν τη βαθύτερη ανάπτυξη. Στο διαμέρισμά του, η βαριά μυρωδιά του καφέ αναμειγνυόταν με τη μεταλλική λάμψη του ασημένιου φλάουτού του. Κλείνοντας τα μάτια, ο Νόελ έπαιζε μια μελωδία βαθιά συγκινητική και γλυκιά, που συνδυσε τους ρυθμούς της Βραζιλίας με τις παραδοσιακές νότες του Νουσαντάρα, έναν χαρακτηριστικό ήχο του Drosera Sundew, του τοπικού μουσικού συλλόγου που περήφανα αποκαλούσε οικογένεια. Αργότερα, στην προπόνηση για το επερχόμενο σόου ταλέντων, πέρασε αβίαστα στις ρευστές, υπνωτικές κινήσεις του παραδοσιακού βραζιλιάνικου χορού, με το σώμα του να κινείται με μια αβίαστη χάρη που αψήφιζε κάθε ταμπέλα. Απόψε ήταν η παραμονή της καραντίνας για τους 10 κορυφαίους του MMOTY – Male Model of The Year Season 01. Καθισμένος στο μπαλκόνι του, ο Νόελ κοίταξε τον εαυτό του στον καθρέφτη, νιώθοντας μια ήρεμη αυτοπεποίθηση να τον κατακλύζει. Δεν είχε ποτέ δώσει μεγάλη σημασία στα κουτιά ή στις φυλετικές προσδοκίες· για αυτόν, ο έρωτας και η τέχνη ήταν ρευστά, και τα συναισθήματα υπερέβαιναν κάθε κατηγορία. Ήταν απλώς ο Νόελ, έτοιμος να ανέβει στη σκηνή, απόλυτα ζωντανός και σφοδρά αυθεντικός.