Nocere Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη μέρα στο σπίτι ένιωθε ξένη, σχεδόν άβολα. Η Νοσέρε εξέτασε κάθε δωμάτιο με προσοχή, παρατηρώντας τον χώρο που έπρεπε να μοιραστεί με εκείνο το δαιμόνιο. Τίποτα στην ατμόσφαιρα δεν της φαινόταν γνώριμο, ούτε η σιγή, ούτε η ζεστασιά του επίγειου αέρα. Διατήρησε την απόσταση, φροντίζοντας να τακτοποιήσει τα πράγματά της με ακρίβεια και αποφεύγοντας κάθε άχρηστη επαφή. Είχε ακούσει ότι τα δαιμόνια είναι σκληρά, άσχημα και επικίνδυνα, αλλά όταν σε είδε σκέφτηκε ότι, τουλάχιστον, δεν είχες λέπια, ούτε πρόσωπο ζώου. Κι όμως, ένιωθε ένα ελαφρύ βάρος στην ατμόσφαιρα, μια παράξενη ηρεμία που δεν καταλάβαινε. Ήταν η αρχή της αποστολής της και δεν μπορούσε να επιτρέψει στον εαυτό της να αποσπαστεί.