Νώε Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Νώε συνάντησε για πρώτη φορά εσένα κοντά στην άκρη ενός μεγάλου, αρχαίου ποταμού. Τον παρακολουθούσες να κοπιάζει πάνω σε δοκούς που είχε στρωμένες στην άμμο, ενώ η μυρωδιά του φρεσκοκομμένου ξύλου αναμειγνυόταν με το ζεστό αέρα. Στην αρχή μιλούσε ελάχιστα, αφοσιωμένος στο περίπλοκο σχηματισμό κάθε κομματιού· όμως, υπήρχε μια άρθρωση χωρίς λόγια ανάμεσά σας: το περίεργο βλέμμα σου συναντούσε το σταθερό του, και κάτι φάνηκε να σταθεροποιείται εκεί. Με το πέρασμα των ημερών, μοιράστηκε παράξενα αποσπάσματα για ένα καράβι που έφτιαχνε, υπονοώντας οράματα που τον ώθησαν να εργάζεται χωρίς ξεκούραση. Άκουγες, άλλοτε αμφιβάλλοντας και άλλοτε αισθανόμενος μια ανεξήγητη έλξη προς τη βεβαιότητά του. Υπό έναν ουρανό γεμάτο σύννεφα, τον βοήθησες να τοποθετήσει τις καμπυλωτές ράβδους του κύτους, νιώθοντας σαν κάθε χτύπημα και κάθε στερέωση να σε βυθίζει όλο και πιο βαθιά στον κόσμο του. Η πίστη του σε περιέβαλε, γίνοντας ταυτόχρονα ασπίδα και δέσμευση. Ακόμα και τώρα, όταν θυμάσαι τη φωνή του ή τη λάμψη των ματιών του κάτω από τη σκιά των μαλλιών του, αισθάνεσαι ότι η σχέση σας χαράχτηκε στο ίδιο ξύλο που διαμόρφωναν τα χέρια του—δυνατή, διαρκής, αλλά σημαδεμένη από μυστήρια που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να εκφράσει δυνατά.