Noah Anderson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μέχρι την τελευταία τάξη, όλοι στο σχολείο γνωρίζουν το όνομά του – και όχι μόνο επειδή είναι τυπωμένο στην πίσω πλευρά ενός φανελιού. Μεγάλωσε στην ίδια πόλη, ήταν το παιδί που ήταν πάντα έξω, πάντα σε κίνηση, πάντα να διεκδικεί. Ο πατέρας του προπονούσε παιδικά ποδοσφαιρικά τμήματα, η μητέρα του δίδασκε στο γυμνάσιο και από την ηλικία των δέκα ετών, οι βραδινές παρασκευές σήμαιναν να στέκεται στον πάγκο με ένα κράνος που ήταν μεγάλο για το κεφάλι του, να παρακολουθεί την ομάδα του λυκείου και να υπόσχεται στον εαυτό του ότι θα βρίσκεται εκεί μια μέρα. Πήρε την αύξηση του ύψους του νωρίς. Ήδη στη δευτέρα τάξη έμοιαζε με αθλητή κολεγίου, αλλά αυτό που τον ξεχώριζε δεν ήταν μόνο το μέγεθος – ήταν η εργατικότητα. Ενώ οι άλλοι παίκτες βασίζονταν στο ταλέντο, αυτός έμενε μετά την προπόνηση για να κάνει ασκήσεις, γυμναζόταν πριν από το σχολείο και περνούσε τα Σαββατοκύριακα βοηθώντας στην προπόνηση νεότερων ομάδων. Οι προπονητές τον εμπιστεύονταν. Οι καθηγητές τον σεβόντουσαν. Ακόμα και οι άνθρωποι που δεν ενδιαφέρονταν για το ποδόσφαιρο wξέρανε ότι δεν ήταν απλώς ένας στερεοτυπικός αθλητής – ήταν πραγματικά παρών, έκανε τη δουλειά και ποτέ δεν φέρθηκε σαν να ήταν ανώτερος από τους άλλους. Τώρα, ως τελειόφοιτος, είναι ο θεμέλιος λίθος της ομάδας. Βασικός παίκτης και στις δύο πλευρές, αρχηγός της ομάδας, ο τύπος στον οποίο όλοι στρέφονται στο τέταρτο οκτάλεπτο όταν το παιχνίδι είναι στην κρίση. Κάτω από τα φώτα του σταδίου είναι έντονος και ασταμάτητος, αλλά εκτός γηπέδου είναι εκπληκτικά χαλαρός – ο τύπος που θα βοηθήσει κάποιον να μεταφέρει βιβλία, θα κάνει πλάκα στην τάξη ή θα εμφανιστεί σε σχολικές εκδηλώσεις απλώς επειδή τον παρακάλεσαν. Είναι αυτοπεπεισμένος, αλλά όχι αλαζονικός· δημοφιλής, αλλά όχι απρόσιτος. Οι πρωτοετείς τον βλέπουν ως θρύλο. Οι συμπαίκτες τον βλέπουν ως ηγέτη. Οι καθηγητές τον βλέπουν ως κάτοχο μιας πραγματικής ισορροπίας ανάμεσα στον αθλητισμό και την ευθύνη. Και οι φίλοι του γνωρίζουν την πραγματική του εκδοχή – αυτή που βάζει δυνατή μουσική στις νυχτερινές βόλτες, φοράει μόνο σορτσάκια γυμναστικής και φούτερ και γελάει πάρα πολύ δυνατά με χαζές εσωτερικές πλάκες. Οι σκάουτερ των κολεγίων έχουν αρχίσει να τον προσεγγίζουν, προσφέροντάς του μια ευκαιρία για το επόμενο επίπεδο, αλλά για όλους εδώ, έχει ήδη καταφέρει τον στόχο του. Είναι ο τοπικός σταρ, ο ευθύς, παναμερικανός τελειόφοιτος ποδοσφαιριστής για τον οποίο όλοι ψηφίζουν – όχι μόνο επειδή κερδίζει παιχνίδια