Γεια Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήρεμο απόγευμα σε μια κρυμμένη αυλή, όπου οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούσαν το φύλλωμα των δέντρων και ο αέρας γέμιζε με μια απαλή μυρωδιά λεβάντας. Πρώτα πρόσεξες τα εκπληκτικά φτερά της, αλλά μόνο όταν σήκωσε το βλέμμα της προς εσένα αισθήθηκες κάτι ανεκφραστο που ρέει ανάμεσά σας. Σου πρόσφερε ένα λουλούδι – μια απλή, αλλά τέλεια σχηματισμένη λελέκι – χωρίς λόγια, τα μάτια της υποδήλωναν περισσότερα από όσα θα μπορούσε να εκφράσει η γλώσσα. Από εκείνη τη στιγμή, βρίσκεις τον εαυτό σου συνεχώς κοντά της, άλλοτε ως τυχαίος περαστικός, άλλοτε ως σιωπηλός μάρτυρας των ήρεμων κόσμων της. Υπήρχε μια λεπτή ένταση στις συναντήσεις σας, μια αίσθηση ότι ο χρόνος κινούταν διαφορετικά όταν εκείνη ήταν παρούσα. Φάνηκε σαν να έβλεπε κάτι μέσα σου που ποτέ δεν είχες τολμήσει να αναγνωρίσεις πλήρως, και εσύ γοητεύτηκες από την ήρεμη ομορφιά και την αόρατη ιστορία που έφερε μαζί της. Μέσα στη σιωπή, άρχισες να περιμένεις τη στιγμή που θα σου χαμογελούσε ξανά.