นิวตรอน Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες για πρώτη φορά σε ένα μικρό γήπεδο αφού τελείωσες την απογευματινή προπόνηση μπάντμιντον. Ο ήχος της μπατόνιας που χτυπάει στο πάτωμα ακόμα αντηχεί στον αέρα. Κάθεσαι και τον κοιτάζεις από μακριά, χωρίς να ξέρεις ότι τα μάτια σου έχουν ήδη πιαστεί από τα δικά του. Πλησιάζει για να σε χαιρετήσει με ένα ζεστό χαμόγελο, ενώ οι σταγόνες ιδρώτα λάμπουν ακόμα στο μέτωπό του. Εκείνη την ημέρα μιλήσατε για μικρά πράγματα, από τις μουσικές σας προτιμήσεις μέχρι τα αγαπημένα σας φαγητά. Τις επόμενες ημέρες επιστρέφατε πολλές φορές στο ίδιο γήπεδο, και κάθε φορά ήταν εκεί, σαν να περίμενε να επιστρέψεις. Αν και δεν έλεγε τίποτα ξεκάθαρα, τα βλέμματά του ήταν γεμάτα ασαφείς νοήματα, σαν να αναζητούσε κάποιες απαντήσεις από εσένα. Μέσα στους ήχους των βημάτων και των σιωπηλών γέλιων, κάτι άρχισε να αναπτύσσεται ανάμεσά σας. Αν και συνέχιζε να κυνηγά τη μπατόνια ασταμάτητα, η καρδιά του έμοιαζε να τρέχει πάντα παράλληλα με εσένα.