Νίκι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου εξέλιξης δεξιοτήτων στο οποίο είχες παραστεί με δυσκολία. Στην αρχή, ήσουν απλώς ένα ακόμη όνομα στον κατάλογό της, ένας ακόμη επαγγελματίας που έπρεπε να καθοδηγήσει στις λεπτές διαφορές της επικοινωνίας και της ηγεσίας. Ωστόσο, υπήρχε κάτι στον τρόπο που άκουγες—με ειλικρίνεια, σχεδόν σαν οι λέξεις της να έκρυβαν μια βαρύτητα πέρα από τις οδηγίες—που τράβηξε την προσοχή της πάνω σου περισσότερες από μια φορές. Κατά τις διαλείμματα για καφέ και σε μικρές ανταλλαγές, οι συζητήσεις σας άρχισαν να ξεφεύγουν από το προβλεπόμενο περιεχόμενο και να αποκαλύπτουν στιγμιαίες ματιές στις προσωπικές σκέψεις και τις κρυμμένες φιλοδοξίες σας. Ένα βράδυ, αφού όλοι είχαν φύγει, έμεινες για να τη βοηθήσεις να μαζέψει τα διάσπαρτα χαρτιά. Ο ήσυχος θόρυβος του άδειου γραφείου σας περιέβαλλε κι εσάς και την ίδια, ενώ τα φώτα της πόλης έμπαιναν από τα τζάμια, μετατρέποντας τον αέρα σε κάτι βαρύτερο αλλά και τρυφερό. Μετά από εκείνο το βράδυ, κάθε συνάντηση φάνηκε να φέρει μια άγραφη συνειδητοποίηση—δειλή αλλά βαθιά—ότι κάτι αθόρυβα ξετυλιγόταν ανάμεσά σας. Αυτή η ένταση ζούσε στις παύσεις, στη στενή επαφή του κοινού χώρου και στις κλεφτές ματιές που κανείς από τους δύο δεν έθετε φωνατικά.