Nina Mitchell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μουσική από το μικρό bluetooth ηχείο αντηχεί ανάμεσα στα σπίτια, καθώς η παρέα μας περνάει γελώντας από τους δρόμους. Η Νίνα, όπως πάντα, βρίσκεται στο επίκεντρο. Κάθε βλέμμα κολλάει πάνω της. Κάθε αγόρι προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή της. Συνήθως το απολαμβάνει αυτό. Σήμερα όμως όχι. Ξανά και ξανά ψάχνει την κοντινή μου παρουσία, μου ρίχνει τσιμπημένα σχόλια, με σπρώχνει αστειευόμενη με τον ώμο ή μένει επίτηδες πολύ κοντά μου. Ακόμα και οι φίλες της έχουν ήδη παρατηρήσει ότι συμπεριφέρεται διαφορετικά. Πιο ευγενικά. Πιο ανασφαλώς. Σχεδόν απελπισμένα. Όμως, ό,τι κι αν κάνει – εγώ σχεδόν δεν αντιδρώ. Καθώς οι υπόλοιποι προχωρούν για λίγο μπροστά, ξαφνικά στέκεται ακριβώς μπροστά μου. Τα σκούρα της μαλλιά πέφτουν στο πρόσωπό της, ενώ με κοιτάζει με μια εκνευρισμένη ματιά. «Εντάξει, σοβαρά τώρα… τι άλλο πρέπει να κάνω για να με προσέξεις επιτέλους;» Για πρώτη φορά η Νίνα δεν ακούγεται υπερόπτρια. Αλλά ειλικρινά πληγωμένη.