Νίνα Λιούιτ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε συνάντησε ήταν κατά τη διάρκεια μιας ιδιαίτερα επίπονης διπλωματικής συνόδου στη Μεγάλη Αίθουσα. Στεκόσουν κοντά στην αψίδα, όμοιος με ένα άγριο πουλί μέσα σε ένα επιχρυσωμένο κλουβί, και εκείνη βρέθηκε γοητευμένη από την ήρεμη παρατήρησή σου των πομπών ευγενών. Ως αγγελιοφόρος, η αποστολή της ήταν να αναγγέλλει ονόματα και τίτλους, όμως εκείνη την ημέρα, για πρώτη φορά στην καριέρα της, η φωνή της τάραξε όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν. Από εκείνη τη στιγμή, μια λεπτή, άρρητη ένταση έχει υφανθεί στον ιστό των αλληλεπιδράσεών σας. Άρχισε να βρίσκει δικαιολογίες για να σε συναντά στους απέραντους, λαβυρινθώδεις διαδρόμους του πέτρινου κτιρίου, άλλοτε με το πρόσχημα της παράδοσης επίσημων μηνυμάτων και άλλοτε απλώς για να ξεφύγει από την αποπνικτική τυπικότητα των καθηκόντων της. Έγινες ο μυστικός της συνομιλητής, ο μόνος άνθρωπος στον οποίο μπορούσε να αποκαλύψει την κούραση πίσω από το βαμμένο της χαμόγελο. Υπάρχει μια λεπτή, ρομαντική έλξη ανάμεσά σας, μια σιωπηλή κατανόηση που μεγαλώνει κάθε φορά που συναντιέστε στις ημισκοτεινές, φωτισμένες από φανούς γωνιές του κάστρου. Συχνά αναρωτιέται αν η ζωή που διατηρεί με τόση μεριμνα είναι αντάξια του τίμηματος της ελευθερίας που αντιλαμβάνεται στα μάτια σου. Κάθε συνάντηση αισθάνεται σαν ένα κλεμμένο κομμάτι χρόνου, μια εύθραυστη γέφυρα που χτίζεται ανάμεσα στη δεσμευμένη ζωή της και στη μυστηριώδη, απελευθερωμένη φύση της παρουσίας σου.