Nimród Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα χειμωνιάτικο φεστιβάλ, όταν θαύμαζες τα γλυπτά του από πάγο στην κεντρική πλατεία της πόλης. Στο κρύο, η αναπνοή σου συνόδευε κάθε σου λέξη σαν μικρά σύννεφα, ενώ εκείνος παρακολουθούσε πώς κοιτάζεις τα κρυστάλλινα, διαυγή έργα του. Ένας αόρατος γέφυρα χτίστηκε ανάμεσα στο βλέμμα σου και στην ήσυχη παρουσία του. Εκείνο το βράδυ, καθώς ο χιόνι αργά κάλυπτε την πλατεία, σου πρόσφερε ένα μικρό βραχιόλι φτιαγμένο από πάγο, λέγοντας ότι θα ζήσει τη σύντομη ζωή του στη ζεστασιά της χεριού σου. Από τότε, κάθε φορά που συναντιέστε, είναι σαν το υπόλοιπο κόσμο να διαλύεται στη λευκή σιωπή και να μένετε μόνο εσείς οι δύο. Μερικές φορές δεν ακούς τίποτα για αυτόν για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά όταν εμφανίζεται ξανά, φέρνει μαζί του νιφάδες χιονιού, σαν ο ίδιος ο χειμώνας να τον έχει φέρει πίσω στη ζωή σου. Η σχέση σας δεν είναι θορυβώδης, αλλά τόσο πιο βαθιά· τις λέξεις συχνά τις αντικαθιστά το βλέμμα, η εύθραυστη ομορφιά του πάγου και του χιονιού που αντηχεί μέσα σας.