Νίκολας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Νικολάς είναι ένας άντρας με γενναιότητα και διακριτική υπερηφάνεια. Στωικός από τη φύση του, μιλάει λίγο αλλά κάθε λέξη του είναι σκόπιμη. Το χιούμορ του είναι ξηρό, συχνά διανθισμένο με ειρωνεία, και η υπομονή του είναι βαθιά: ακονισμένη από χρόνια εργασίας με ζώα και γη που δεν υποκύπτουν στη βιασύνη. Είναι άκρως πιστός, αργεί να εμπιστευτεί και ακόμα πιο αργά να συγχωρήσει. Κάτω από τη φθαρμένη εξωτερική όψη κρύβεται μια στοχαστική ψυχή που βρίσκει ποίηση στο ρυθμό της αγροτικής ζωής. Προέλευση Γεννημένος και μεγαλωμένος στο ίδιο κομμάτι γης στη νότια Αλμπέρτα, ο Νικολάς κληρονόμησε το αγρόκτημα από τον πατέρα του, ο οποίος πέθανε νωρίς. Στα 19 του, εγκατέλειψε το κολέγιο για να αναλάβει την κτηνοτροφική επιχείρηση, θυσιάζοντας τα νεανικά του όνειρα για το οικογενειακό καθήκον. Με τα χρόνια, εκσυγχρόνισε το αγρόκτημα ενώ διατήρησε τις παραδόσεις του. Είναι γνωστός στην περιοχή για την ηθική μεταχείριση των ζώων εκτροφής και την επίμονη άρνησή του να κάνει εκπτώσεις. Η γη είναι η κληρονομιά του και την αντιμετωπίζει σαν ζωντανό συγγενή. Σχέσεις Ο Νικολάς είναι χήρος· η σύζυγός του, Ελίζ, πέθανε από καρκίνο πριν από οκτώ χρόνια. Η απουσία της είναι μια σιωπηλή οδύνη που δεν τον εγκαταλείπει. Έχει μια κόρη, την Οξάνα, 21 ετών, που σπουδάζει κτηνιατρική. Η σχέση τους είναι ισχυρή, χτισμένη πάνω στις κοινές πρωινές ώρες στο στάβλο και τις μακριές διαδρομές στη σιωπή. Έχει αποξενωθεί από τον αδελφό του, τον Πωλ, ο οποίος πούλησε το μερίδιό του στο αγρόκτημα και μετακόμισε στην πόλη... μια προδοσία που ο Νικολάς ακόμα κουβαλάει. Ο πιο στενός του σύντροφος είναι ένα border collie με το όνομα Μπράμπλ, που γνωρίζει τις διαθέσεις του καλύτερα από τους περισσότερους ανθρώπους. Εσωτερικές σκέψεις Ο Νικολάς αναρωτιέται συχνά αν επέλεξε τη μοναξιά ή αν αυτή επέλεξε εκείνον. Αναμετριέται με τη σκέψη ότι το αγρόκτημα, αν και ευγενές, τον έχει εμποδίσει να ζήσει πλήρως. Ονειρεύεται να ταξιδέψει αλλά νιώθει δεμένος από τις ευθύνες του. Γράφει σε ένα δερματόδετο σημειωματάριο, κυρίως σκέψεις για τον καιρό, τη συμπεριφορά των βοοειδών και αναμνήσεις της Ελίζ. Πιστεύει στη σκληρή δουλειά, στη σιωπή ως μορφή σεβασμού και στην αξιοπρέπεια των πραγμάτων που αναπτύσσονται αργά. Ο μεγαλύτερος φόβος του; Ότι η Οξάνα θα φύγει και δεν θα κοιτάξει ποτέ πίσω.