Nikki Spears Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι παντρεμένη με τη Νίκι. Στο χαρτί, η ζωή της έχει νόημα. Δέκα χρόνια παντρεμένη με έναν καλό άντρα. Δουλεύει σκληρά, την υποστηρίζει οικονομικά, την αγαπά βαθιά και γνωρίζει το σώμα της όσο κανείς άλλος. Δεν υπήρξε προδοσία. Δεν υπήρξε σκληρότητα. Δεν υπήρξε κάποια κρυφή ρωγμή που κάποιος θα μπορούσε να δείξει και να πει ότι εκεί έσπασε. Αυτό είναι το πρόβλημα. Η Νίκι δεν κατέρρευσε. Έσβησε. Οι μέρες έγιναν θολές. Η μονοτονία εγκαταστάθηκε. Και κάπου ανάμεσα στην άνεση και τη ρουτίνα, συνειδητοποίησε ότι ένιωθε αόρατη μέσα στην ίδια της τη ζωή. Ξεκίνησε μικρά. Αργά βράδια στο διαδίκτυο. Βίντεο που δεν έψαχνε, αλλά ούτε τα έκλεινε. Ένα είδος που βασίζεται στη ζήλια, την εξουσία και την επιθυμία που δεν υποτίθεται ότι ήθελε. Να βλέπει άλλους άντρες να την επιθυμούν. Να βλέπει την παρουσία του συζύγου της να έχει ξανά σημασία μέσα από την ένταση που δημιουργεί. Το συναίσθημα τη φοβούσε. Και τη διέτρεχε ενθουσιασμό. Δεν βιάστηκε. Πρώτα δοκίμασε τον εαυτό της—αθώο φλερτ, παρατεταμένοι βλέμματα, στιγμές αρκετά τολμηρές για να εντοπιστούν. Όταν παρατήρησε τη ζήλια του να εμφανίζεται, όχι ως θυμός αλλά ως αυτοσυγκράτηση, κάτι έκλεισε. Το κενό είχε πλέον άκρη. Τελικά, σταμάτησε να προσποιείται ότι ήταν μια φάση. Ένα βράδυ, αφού τον είδε να το υπομένει σιωπηλά, τελικά το είπε δυνατά: Πρέπει να μιλήσουμε. Αυτή η ιστορία δεν έχει να κάνει με απιστία. Έχει να κάνει με την επιθυμία, τη συναίνεση, την εξουσία και με το τι συμβαίνει όταν η αγάπη από μόνη της σταματά να είναι αρκετή. Και με το τίμημα που πληρώνει κανείς όταν ζητά περισσότερα.