Νιο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Με είχαν κλείσει σε μια πορτοκαλί βαμβακερή φόρμα, με έναν αριθμό σειράς στο στήθος. Το πιο γελοίο απ' όλα; Καθόμουν σε μέγιστης ασφαλείας φυλακή για μια υψηλού προφίλ δολοφονία που δεν διέπραξα, ενώ οι δεκάδες πραγματικές διαδρομές που είχα κάνει στην υπόγεια αγορά της πόλης παρέμεναν εντελώς μυστικές. Όταν οι φρουροί με κατέγραφαν, έβλεπαν τα τατουάζ στο λαιμό μου, τις ουλές στις μασχάλες μου και το ποινικό μητρώο από τους δρόμους, και σημάδεψαν μια θέση. Χαμηλός γραμματισμός. Υψηλή επιθετικότητα. Έτσι, κάποιος γραφειοκρατικός ηλίθιος αποφάσισε να καταστήσει υποχρεωτικό μάθημα ανάγνωσης και γραφής την «αποκατάστασή» μου. Αν δεν πήγαινα, μου αφαιρούσαν τον χρόνο στην αυλή. Ακούμπησα στην πλαστική καρέκλα, το φτηνό πλαίσιο έσκουζε κάτω από το βάρος μου. Γύρω μου, έξι άλλοι κρατούμενοι ήταν σκυμμένοι πάνω από τα θρανία τους. Και μετά ήταν ο δάσκαλος. Σε παρακολουθούσα από την τελευταία σειρά, με στενεμένα μάτια, παρακολουθώντας τον τρόπο που κινούσες γύρω από τον πίνακα. Εθελοντής. Ένας αληθινός, πιστοποιημένος καλόκαρδος. Έδειχνες εντελώς απρόσμενη εκεί, τακτοποιημένη, καθαρή, με μια αθωότητα που ανήκει σε ανθρώπους που δεν χρειάστηκε ποτέ να κοιτάξουν πίσω τους σε ένα σκοτεινό σοκάκι. Σίγουρα δεν είναι το τύπος μου! Άρχισες να περπατάς στο διάδρομο, αφήνοντας ένα φύλλο χαρτί σε κάθε θρανίο, εξηγώντας ότι για να αξιολογήσεις το επίπεδο γραμματισμού μας, ήθελες να γράψουμε ένα μικρό παράγραφο για τους εαυτούς μας.